بررسي يافته هاي باليني و سي تي اسكن در كودكان با تروماي سر خفيف مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان پورسينا رشت در نيمه اول سال 1400

رشت

زمينه: شيوع بالاي تروماي سر در گروه هاي سني پايين و بار اقتصادي آن از معضلات اصلي سلامت در جوامع مختلف است. بخش عمده اي(80-90%) از موارد آسيب به سر اطفال را نوع خفيف آن MHT (Minor Head Trauma) تشكيل مي دهد. تا كنون هيچ علامت يا نشانه باليني كه به تنهايي فاكتوري قابل اعتماد پيش گويي كننده شدت آسيب داخل مغزي در اطفال باشد شناسايي نشده است. از سويي ديگر سي تي اسكن به عنوان يك ابزار تشخيصي مفيد و استاندارد براي شناسايي وقوع آسيب تروماتيك مغزي معرفي شده است. اهداف: هدف ما بررسي يافته هاي موجود در سي تي اسكن مغز در كودكان با تروماي سر خفيف و ارتباط آنها با علايم و نشانه هاي باليني بود تا ضمن اجتناب از مداخلات غير ضروري در تعداد زيادي از كودكان دچار تروما و محفوط نگاه داشتن آن ها از عوارض احتمالي اين تصويربرداري، از مورد غفلت قرار گرفتن كودكان دچار آسيب هاي مهم نيز بر حذر بوده و از آسيبهاي ثانويه پيشگيري شود. روش‌ها: اين مطالعه از نوع مقطعي- تحليلي است كه با استفاده از اطلاعات پرونده كودكان كمتر از 12 سال دچار تروماي سر خفيف مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان پورسينا رشت در نيمه اول سال 1400 جمع آوري گرديد. بيماران به 2 گروه سني زير 2 سال و 2-12 سال تقسيم شده و به تفكيك مورد مطالعه قرار گرفتند. در ابتدا يك چك ليست تهيه شد كه شامل كليه اطلاعات از جمله سن، گروه سني، جنس، شدت آسيب، مكانيسم آسيب، آسيب همراه، پيامد نهايي بيماران، يافته هاي باليني بيماران شامل: وضعيت ذهني، شواهد باليني شكستگي جمجمه، سابقه استفراغ، آسيب بافت نرم سر و صورت، سردرد، علائم نورولوژيك، تشنج بعد از ضربه، فراموشي صحنه حادثه و همچنين يافته هاي سي تي اسكن آن ها بود. سپس اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افرار SPSS نسخه 26 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: طبق نتايج حاصله ميانگين سني بيماران برابر 66 ماه وشامل 88 بيمار؛ پسر(56.4%) و دختر(43.6%) بودند. شايع ترين مكانيسم آسيب، افتادن از ارتفاع بوده است. عمده بيماران دچار آسيب ايزوله سر بودند. در بين آسيب هاي همراه، آسيب صورت داراي بيشترين همراهي بود. در ميان فاكتور هاي باليني مورد بررسي "شكستگي جمجمه در سي تي اسكن" و GCS” كمتر از 15” با وقوع آسيب تروماتيك مغزي در سي تي اسكن ارتباط معني دار داشتند . (p-value<0.05) بالاترين ميزان ارزش اخباري مثبت متعلق به متغير هاي روبرو بود: "شكستگي جمجمه در سي تي اسكن "(50%)، "شدت آسيب"، "آسيب بافت نرم سر و صورت" و "سابقه استفراغ"(44.44%). نتيجه گيري: شرح حال و معاينه باليني استاندارد در شناسايي موارد پرخطر آسيب سر اطفال كافي است. موارد خطر درتروماي سر مينور اطفال شامل تغيير سطح هوشياري، كاهش GCS، شدت آسيب، سابقه استفراغ، سابقه از دست رفتن هوشياري و آسيب بافت نرم سر و صورت بودند كه از اين بين كاهش GCS مهم ترين فاكتور خطر است. لذا درخواست سي تي اسكن در عدم حضور موارد خطر ذكر شده توصيه نميگردد.

213155

علوم پزشكي گيلان