بررسي تأثير عصاره هاي گياهي و پوشش خوراكي بر عمر پس از برداشت ميوه پرتقال

علوم و مهندسي باغباني گرايش درختان ميوه

3/6/2019 12:00:00 AM

ميوه مركبات نافراز¬گرا است، اما تركيبات موجود در ميوه آن بسته به دما و مدت نگهداري تغيير مي¬كند. هدف از انجام اين پژوهش، تعيين بهترين تيمار به منظور كنترل عوامل پوسيدگي و حفظ كيفيت و افزايش عمر انبارداري پرتقال رقم تامسون ناول بود. در اين مطالعه ميوه¬ها تحت تيمارعصاره¬هاي تهيه¬شده با حلال آبي و اتانولي گياهان مختلف شامل اسطوخودوس، ميخك و چريش ، با غلظت¬هاي متفاوت (دو ، چهار و شش در هزار) و پوشش خوراكي كيتوزان در سه غلظت نيم، يك و يك و نيم درصد و واكس مركبات اندازه¬گيري شد. براي هر كدام از تيمارها، شاهد آب مقطر و براي كيتوزان هم شاهد كيتوزان در نظر گرفته شد. سپس ميوه¬هاي تيمار شده در سردخانه با دماي 7 درجۀ سانتي¬گراد و رطوبت تقريبي 90 درصد به مدت 100 روز نگهداري و هر بيست روز يك¬بار درصد كاهش وزن، سفتي، ارزيابي ظاهري كيفيت، اسيديته قابل تيتراسيون، مواد جامد محلول، شاخص رسيدگي، پي¬اچ، ويتامين ث، پروتئين، فنل، فعاليت آنزيم كاتالاز و پراكسيداز، و نهايتاً تست پنل و ميزان كپك و رشد قارچ مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بين تيمارهاي مختلف، اختلاف معني¬داري وجود دارد، بطوريكه كه از نظر درصد كاهش وزن و اسيديته قابل تيتراسيون، تيمار واكس (g29/18 و 82/1%) و كيتوزان يك و نيم درصد (g92/21 و 43/1%) و عصاره اتانولي اسطوخودوس با غلظت شش در هزار (g19/24و 51/1%) بهترين نتيجه را نشان دادند. از نظر مواد جامد محلول، تيمار شاهد (66/10%) داراي بيشترين و واكس و كيتوزان يك و نيم (33/7%) داراي ميزان مواد جامد محلول كمتري بودند. از بين عصاره¬هاي اعمال شده، تيمار عصاره چريش (66/10%) داراي مقدار مواد جامد محلول بيشتري بود.

212812

دانشگاه اردکان

غلام نژاد جلال Gholamnezhad Jalal