ارائه مدل انعطاف‌پذيري شناختي بر اساس خودكارآمدي و تاب‌آوري با توجه به نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان در افراد نابيناي شهر اصفهان

9/29/2021 12:00:00 AM

پژوهش حاضر باهدف بررسي نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان در رابطه بين خودكارآمدي و تاب¬آوري با انعطاف¬پذيري شناختي در افراد نابيناي شهر اصفهان انجام شد. اين مطالعه يك پژوهش توصيفي از نوع مطالعات همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه افراد نابينا در¬ شهر اصفهان در سال 1400 بود كه ازاين‌بين 222 نفر به‌عنوان نمونه به شيوه در دسترس انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي تاب¬آوري كانر و ديويدسون (2003)، مقياس خودكار¬آمدي شرر و همكاران(1982)، پرسشنامه پذيرش و عمل بوند و همكاران(2011) و پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي، كرايج و تردس (2003) استفاده شد. درنهايت داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از تحليل مدل يابي معادلات ساختاري مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه بين خودكارآمدي و انعطاف‌پذيري شناختي در نابينايان شهر اصفهان رابطه معنادار و مثبت وجود دارد(01/0>P). همچنين خودكارآمدي به ترتيب بر سبك راهبردهاي سازش يافته اثر مثبت و معنادار و بر سبك راهبردهاي سازش نايافته اثر منفي و معنادار دارد(01/0>P). تاب‌آوري نيز بر انعطاف‌پذيري شناختي در نابينايان شهر اصفهان اثر معنادار و مثبت دارد(01/0>P). همچنين تاب‌آوري به ترتيب بر سبك راهبردهاي سازش يافته اثر مثبت و معنادار و بر سبك راهبردهاي سازش نايافته اثر منفي و معنادار دارد(01/0>P). تنظيم شناختي هيجان نيز بين خودكارآمدي و تاب¬آوري با انعطاف‌پذيري شناختي نقش ميانجي دارد. نتايج اين پژوهش نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان در رابطه¬ي بين خودكارآمدي، تاب¬آوري و انعطاف¬پذيري شناختي در افراد نابينا را تائيد مي‌كند. بر اين مبنا مي‌توان در مسير كاربردي سازي اين نتيجه بر بهبود و حفظ و ارتقا سلامت روان نابينايان گام برداشت.

212807

دانشگاه اردکان

صافي محمدهادي