بررسي رابطه سلامت عمومي با فعاليت فيزيكي در زنان شاغل در پرديس دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: فعاليت بدني و ورزش نقش مهمي در كاهش اضطراب و افسردگي و ايجاد روحيه شاد و حذف يكنواختي زندگي و ارتقاي سلامت عمومي افراد دارد، و توجه به اين مسئله در جامعه بخصوص زنان از اهميت بسياري برخوردار است. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي رابطه سلامت عمومي با فعاليت فيزيكي در زنان شاغل در پرديس دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400بود. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت مقطعي از نوع توصيفي-تحليلي بر روي 125 نفر از زنان شاغل در پرديس دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400 انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل كليه زنان شاغل در پرديس دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400 كه به صورت سرشماري وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه ويژگي هاي دموگرافيك، سلامت عمومي GHQ و فعاليت بدني IPAQ استفاده شد. جهت آناليز از نرم افزار SPSS-24 و آزمون هاي آماري همبستگي پيرسون، t-test و Anova استفاده شد. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سن زنان 52/42 سال و ميانگين BMI 47/25 بود. 8/72 درصد زنان متاهل و بيشتر آنها كارمند(4/78درصد) بودند. سطح تحصيلات بيشتر زنان شركت كننده در مطالعه ليسانس (6/41 درصد) و وضعيت استخدامي بيشتر زنان شركت كننده در مطالعه رسمي (6/65 درصد) بود. ميانگين نمره فعاليت فيزيكي 52/397 و سلامت عمومي 73/21 بود. بين سلامت عمومي و ابعاد آن با فعاليت فيزيكي در زنان از نظر آماري ارتباط معني داري وجود نداشت (05/0p>). براساس نتايج مطالعه بين سلامت عمومي و ابعاد آن با سن، شغل، سطح تحصيلات، وضعيت تاهل، سابقه كار، سطح درآمد، وضعيت استخدامي، BMI و محل خدمت در زنان شركت كننده در مطالعه از نظر آماري ارتباط معني داري مشاهده نشد(05/0p>). نتيجه‌گيري: براساس نتايج مطالعه سطح سلامت عمومي با افزايش فعاليت فيزيكي در زنان ارتباط مثبتي را نشان داد اما از نظر آماري معني دار نبود كه براي تاييد نياز به مطالعات بيشتر مي باشد. عدم وجود نتايج قوي ممكن است در ارتباط با همزماني مطالعه با اپيدمي كوويد-19 باشد. كلمات كليدي: زنان شاغل، فعاليت فيزيكي، سلامت عمومي

212718

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

يدالله زارع زاده