عنوان
بررسي وضعيت تاب آوري در دانشجويان پزشكي مقطع كارورزي در دانشگاه علوم پزشكي كردستان 1400
نويسنده اصلي
ميركي، افسون
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: تاب آوري به توانايي انعطاف پذيري و سازگاري در پاسخ به چالش ها اشاره دارد. بررسي وضعيت تاب آوري در زمان شيوع بيماري ها با هدف برنامه ريزي، امري لازم است. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي وضعيت تاب آوري در دانشجويان پزشكي مقطع كارورزي در دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400بود.
مواد و روشها: اين مطالعه به صورت مقطعي از نوع توصيفي-تحليلي بر روي 150 نفر از دانشجويان پزشكي كارورزي در دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شد. اطلاعات به وسيله پرسشنامه ﺗﺎب آوري ﮐﻮﻧﻮر و دﯾﻮﯾﺪﺳﻮن و مبتني بر وب جمع آوري شد. تحليل داده‌ها با نرم افزار SPSS-24 و از آزمونهاي آماري توصيفي (ميانگين، انحراف معيار، جداول توزيع فراواني) و آزمون هاي T-Test و آزمون همبستگي اسپيرمن انجام شد. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد.
يافته‌ها: ميانگين سن دانشجويان كارورزي 87/26 سال بود. 58 درصد دانشجويان مرد و 42 درصد آنها زن بودند. 7/72 درصد دانشجويان مجرد و 3/27 درصد آنها متاهل بودند. 52 درصد دانشجويان در خوابگاه و 48 درصد غيرخوابگاهي بودند. ميانگين نمره تاب آوري 21/60 بود. براساس نتايج مطالعه بين نمره تاب آوري و ابعاد آن با سن، جنس، وضعيت تاهل و محل سكونت دانشجويان كارورزي شركت كننده در مطالعه از نظر آماري ارتباط معني داري وجود نداشت (05/0p>).
نتيجه‌گيري: براساس نتايج مطالعه حاضر ميانگين وضعيت تاب آوري دانشجويان پزشكي مقطع كارورزي در سطح خوب بود و ارتباط معني داري بين ويژگي هاي دموگرافيك و تاب آوري وجود نداشت.
كلمات كليدي: تاب آوري، دانشجويان پزشكي، كارورزي، كوويد-19.
شماره ركورد
212714
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
يدالله زارع زاده