اثر نسبت‌هاي مختلف نيتروژن و پتاسيم بر عملكرد و كيفيت گل رز شاخه بريده رقم دلسويتا در شرايط كشت بدون خاك

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

كشاورزي

كارشناسي ارشد

چكيده گل رز با نام علمي Rosa hybrida يكي از گونه‌هاي زينتي مهم به خاطر ارزش و توليد زياد و همچنين تقاضاي زياد در سراسر دنيا مي‌باشد. برنامه تغذيه‌اي به‌ويژه براي عناصر پرمصرف ازجمله نيتروژن و پتاسيم به‌طور مؤثري عملكرد، كيفيت و فيزيولوژي پس از برداشت گل رز را تحت تأثير قرار مي‌دهد. بنابراين؛ تعيين سطوح بهينه از عناصر غذايي براي توليد تجاري گل شاخه بريده رز در يك سيستم كشت بدون خاك براي بهبود رشد و كيفيت گل و همچنين جلوگيري از تجمع يوني در ناحيه ريشه يا آبشويي آن‌ها ضروري به نظر مي‌رسد. اين مطالعه باهدف ارزيابي اثر سطوح مختلف نيتروژن و پتاسيم در محلول غذايي بر كيفيت و كميت گل و همچنين عمر گلجاي گل شاخه بريده رز صورت گرفت. اين پژوهش به صورت دو آزمايش جداگانه كه آزمايش اول از ارديبهشت تا تيرماه 1399 و آزمايش دوم شهريور تا مهرماه 1399 در يك گلخانه تجاري كوانست مركب واقع در منطقه نجف‌آباد استان اصفهان انجام شد. از رقم دلسويتا كه در حال حاضر يك رقم بازارپسند رز است به‌عنوان ماده گياهي در اين آزمايش استفاده گرديد. قلمه‌هاي ريشه‌دار شده اين رقم در بستر كشت حاوي كوكوپيت و پرليت ( نسبت 1:1)كشت گرديد. چهارماه پس از كاشت، گياهان هرس شدند و تيمارهاي مختلف اعمال گرديد. تعداد 15 گياه براي هر تيمار در سه تكرار با فاصله كاشت 15 در30 سانتي‌متر وجود داشت. آزمايش به‌صورت طرح كاملاً تصادفي اجرا گرديد. هر تيمار تركيبي از يكي از غلظت‌هاي نيتروژن (100، 150، 200 ميلي‌گرم در ليتر) و غلظت‌هاي مختلف پتاسيم (150، 200، 250 ميلي‌گرم در ليتر) بود كه درنهايت نه تركيب تيماري شامل T1 تا T9 اعمال گرديد. نتايج نشان داد كه تعداد شاخه در بوته، طول شاخه گل، قطر شاخه گل و طول غنچه به‌طور معني‌داري تحت تأثير نسبت‌هاي مختلف نيتروژن و پتاسيم قرار گرفت. افزايش غلظت نيتروژن در محلول غذايي سبب افزايش تعداد شاخه گل در بوته شد درحالي‌كه طول و قطر شاخه گل با افزايش ميزان پتاسيم به‌ويژه در محلول‌هاي غذايي حاوي 150 ميلي‌گرم در ليتر نيتروژن افزايش يافت. به‌طوري‌كه بيشترين طول و قطر شاخه و همچنين طول غنچه در تيمارT5 (150ميلي‌گرم در ليتر نيتروژن و 200 ميلي‌گرم در ليتر پتاسيم) مشاهده گرديد. ميزان آنتوسيانين گلبرگ با زياد رفتن سطح پتاسيم در محلول غذايي افزايش معني‌داري نشان داد درحالي‌كه تغييرات معني‌داري ازلحاظ رنگيزه هاي فتوسنتزي كلروفيل و كاروتنوئيد مشاهده نگرديد. تغيير در ميزان عناصر نيتروژن و پتاسيم در محلول غذايي سبب تغييرات معني‌داري در غلظت عناصر در شاخه گل به‌ويژه نيتروژن و پتاسيم گرديد. بااين‌حال تغييرات معني‌داري در ميزان كلسيم و منيزيم بافت مشاهده نشد. نتايج نشان داد كه تركيب غلظت‌هاي مختلف نيتروژن و پتاسيم محلول غذايي در روابط آبي و عمرگلجايي گل مؤثر بود به‌طوري‌كه گل‌هاي برداشت‌شده از گياهان رشد يافته در محلول غذاييT5 و T6 كه حاوي غلظت متوسط از نيتروژن (150 ميلي‌گرم در ليتر) در تركيب با غلظت‌هاي متوسط و زيادي پتاسيم (200 و 250 ميلي‌گرم در ليتر) داراي بيشترين ميزان جذب محلول و تعادل آبي و همچنين عمرگلجاي بودند. به‌طوركلي، بر اساس نتايج به‌دست‌آمده از اين آزمايش، غلظت متوسطي از نيتروژن (150 ميلي‌گرم در ليتر) در تركيب با غلظت‌هاي متوسط و زيادي پتاسيم (200 و 250 ميلي‌گرم در ليتر) در محلول غذايي (T5 و T6) سبب بهبود ويژگي‌هاي كيفي شاخه گل ازجمله طول، قطر ساقه و غنچه گل، وزن ساقه گل و ميزان آنتوسيانين گلبرگ گرديد كه منجر به بهبود روابط آبي و عمر پس از برداشت گل شد كه مي‌تواند در بازارپسندي محصول مؤثر باشد.

212558

علوم باغباني

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

حسين شريعتمداري

بهرام باني نسب،مهران شيرواني

نعمت اله اعتمادي، علي نيك بخت