حذف تتراسايكيلن از آب با استفاده از كربن حاصل از ليگنين استخراج شده از كاه برنج و مغناطيسي شده بر پايه نانوذرات مغناظيسي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي شيمي

كارشناسي ارشد

در اين پژوهش كربن فعال و كربن فعال مغناطيسي به‌دست‌آمده از مايع سياه‌رنگ غني شده از ليگنين كاه برنج و نانو ذرات مغناطيسي نيكل فريت ساخته شدند و براي حذف تتراسايكلين از محلول‌هاي آبي استفاده شدند. ويژگي¬هاي ساختاري و مورفولوژي جاذب¬هاي سنتز شده با استفاده از روش¬هاي XRD، BET، EDX، SEM، FTIR موردبررسي قرار گرفتند. با تجمع نانو ذرات مغناطيسي سطح ويژه و ظرفيت جذب افزايش يافت. آزمون¬هاي FTIR و EDX وجود نانو ذرات نيكل فريت در نمونه¬ها را تأييد كردند. سپس براي بررسي عملكرد اين دو جاذب آزمايش‌هاي جذب به‌صورت ناپيوسته براي تتراسايكلين انجام گرفت. سينتيك جذب با مدل¬ سينتيكي شبه مرتبه دوم براي هر دو جاذب تطابق خوبي داشت. تأثير پارامترهاي ديگر مثل تغييرات pH، تغيير غلظت اوليه‌ي رنگ، تغيير مقدار جاذب و تغييرات دما نيز براي آزمايش‌هاي جذب بررسي شدند. نتايج حاكي از است كه بيشترين ظرفيت جذب در 4 =pH اتفاق مي¬افتد و ايزوترم جذب براي هر دو جاذب از مدل لانگموير تبعيت مي¬كرد. ماكزيمم ظرفيت جذب در دماي اتاق 58/322 و 28/714 ميلي‌گرم بر گرم به‌ترتيب براي كربن فعال خالص و كربن فعال مغناطيسي به دست آمد. بررسي¬هاي ترموديناميكي نشان داد كه فرايند جذب براي هر دو جاذب به‌صورت خودبه‌خودي و گرماگير است و آزمايش‌هاي احيا براي جاذب مغناطيسي بيان كرد كه در سومين بار استفاده از اين جاذب 2/53% از ظرفيت جذب اوليه آن حفظ مي‌شود.

212320

جداسازي

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان

مهدي بازرگاني پور

نورالله مير غفاري، محسن محمدي

محمدرضا احساني، حميد زيلويي