عنوان
بت به كف سينوس در بيماران با و بدون سينوزيت ماگزيلاري با استفاده از تصاوير توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخروطيارزيابي موقعيت افقي و عمودي ريشه هاي مولرهاي ماگزيلا نس
محل تحصيل
علوم پزشكي گيلان
چكيده
مقدمه: تعيين ارتباط ميان پاتولوژي هاي سينوس و علل ادنتوژنيك براي تشخيص صحيح و مديريت وضعيت بيمار ضروري مي باشد. بدين منظور، درمانگر بايد از روش هاي كافي و با دقت تشخيصي بالا استفاده نمايد. مجاورت ريشه دندان هاي خلفي فك بالا با كف سينوس ماگزيلا حاشيه ي بسيار باريكي ايجاد مي كند كه باعث بروز چالش هايي در درمان هاي دندانپزشكي از جمله جراحي ايمپلنت، كشيدن دندان، درمان هاي اندو و ... مي گردد. بنابراين دانستن رابطه بين ديواره تحتاني سينوس ماگزيلا و اپكس دندان ها در تعيين مسير عفونت هاي ادنتوژنيك و تشخيص و طرح درمان پاتولوژي هاي سينوس حائزاهميت مي باشد. در صورتي كه مشاهده گردد نوع خاصي از ارتباط بين ريشه دندان هاي مولر ماگزيلا با كف سينوس ، در سينوس هاي مبتلا به سينوزيت بيشتر يافت مي شود مي توان كلينيسين ها را از ريسك آن آگاه نمود تا در صورت مشاهده چنين ارتباطي در حين انجام درمان هاي گوناگون اعم از درمان ريشه، كشيدن دندان و ... توجه بيشتري به منظور جلوگيري از انتشار عفونت، پرفوراسيون كورتكس سينوس، خروج مواد پركننده كانال ريشه و .... داشته باشند.
هدف: در اين مطالعه موقعيت عمودي و افقي اپكس ريشه هاي دندان هاي مولر ماگزيلا را نسبت به كف سينوس بررسي كرده و اين موقعيت ها را در بين سينوس هاي مبتلا و غيرمبتلا به سينوزيت با استفاده از تصاوير CBCT تهيه شده در بخش راديولوژي دانشكده دندانپزشكي گيلان مقايسه كرديم.
مواد و روش¬ها: مطالعه مورد-شاهدي حاضر بر روي تعداد 330 تصوير CBCT كه به صورت تصادفي از آرشيو موجود در بخش راديولوژي دانشكده دندانپزشكي گيلان انتخاب شدند، انجام گرفت. تصاوير بر مبناي وجود يا عدم وجود سينوزيت در سينوس ماگزيلاي هر سمت به دو گروه مورد (داراي سينوزيت) و شاهد (بدون سينوزيت) تقسيم شدند. در صورتيكه ضخامت مخاط ≤ 3 ميلي متر بود به عنوان نرمال (گروه شاهد) و در صورتي كه بيش از 3 ميلي متر بود به عنوان سينوزيت (گروه مورد) در نظر گرفته شد. روابط افقي و عمودي ريشه هاي دندان هاي مولر ماگزيلا نيز نسبت به كف سينوس ماگزيلاري در هر ريشه مورد بررسي قرار گرفت. براي توصيف داده هاي به دست آمده از روش¬هاي آمار توصيفي همچون ميانگين و انحراف معيار (Standard deviation)، فراواني و درصد استفاده شد. جهت تحليل داده¬هاي پژوهش از آزمون مك نمار (McNemar Test) و در صورت برقراري فرض¬هاي مربوطه از آزمون كاي-دو (Pearson Chi-Square) و در صورت عدم برقراري فرضيات از آزمون دقيق فيشر (Fisher's Exact Test) استفاده به عمل آمد. همچنين سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد.
يافته¬ها: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه سينوزيت راست فك بالا به ترتيب در 1/24درصد از زنان و 3/43 درصد از مردان مشاهده شد، در حالي كه در سمت چپ 6/29 درصد از زنان و 9/29 درصد از مردان مبتلا به سينوزيت بودند. 3/53 درصد از افراد نه در سمت راست و نه در سمت چپ فك بالا سينوزيت نداشتند. در حالي كه 5/14 درصد از افراد در هر دو سمت فك بالا مبتلا به سينوزيت بودند. براساس نتايج به دست آمده از آناليز آماري، ارتباط معني داري بين بروز سينوزيت ماگزيلاري در سمت راست و چپ افراد مشاهده نشد. در رابطه با موقعيت افقي كف سينوس ماگزيلاري، حالت BP بيشترين شيوع را در دندان هاي مولر اول و دوم دو سمت و نيز در دندان هاي مولر سوم سمت چپ داشت. يكي از يافته هاي مهم در مطالعه ما وجود رابطه معني دار بين سينوزيت ماگزيلاري و رابطه افقي B در دندان هاي مولر اول بود (009/0 = p در سمت راست و 028/0 = p در سمت چپ). همچنين با در نظر گرفتن موقعيت عمودي كف سينوس ماگزيلاري، حالت 2b بيشترين حالتي بود كه در تمامي ريشه هاي دندان هاي مولر اول، دوم و سوم يافت شد. حالت "1" در هيچ يك از ريشه هاي مولر سوم مشاهده نشد و هيچ موردي از حالت "3" نيز در بين ريشه هاي مولر بررسي شده مشاهده نشد. همچنين رابطه آماري معني داري بين موقعيت عمودي كف سينوس ماگزيلاري و ضخيم شدن مخاط سينوس مشاهده نشد.
نتيجه¬گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش مي توان گفت كه افزايش ضخامت مخاط سينوس ماگزيلا زماني كه كف سينوس در موقعيت باكال نسبت به ريشه هاي دندان مولر اول قرار دارد، بيش تر مشاهده مي گردد. همچنين باتوجه به يافته ها چنين به نظر مي رسد كه افزايش ضخامت مخاط سينوس، بيشتر به رابطه افقي بين كف سينوس و ريشه دندان هاي مولر مرتبط است.
شماره ركورد
212305
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان