بررسي زمان پاسخ و عوامل مرتبط با آن در ماموريت هاي مركز اورژانس پيش بيمارستاني شهر رشت در سال

رشت

مقدمه: امروزه يكي از خدمات مهم در نظام سلامت، خدمات فوريت هاي پزشكي است. خدمات فوريت هاي پزشكي با ارائه مراقبت سريع، كارآمد و اثربخش مي تواند زندگي بسياري از انسان ها را نجات دهد. با اين حال، تاخير زماني در رسيدگي به مصدومان، منجر به خطر مرگ و مير بيشتر در آن ها مي شود. مطالعه ي حاضر با هدف تعيين زمان پاسخ و عوامل مرتبط با آن در ماموريت هاي مركز اورژانس پيش بيمارستاني شهر رشت در سال 1399 انجام شد. موارد و روش ها: مطالعه حاضر يك پژوهش تحليلي-مقطعي و از نوع گذشته نگر است كه بر روي 1010 ماموريت آمبولانس اورژانس پيش بيمارستاني انجام شد. در مرحله اول، نمونه‌گيري طبقه‌اي (پايگاه) و در مرحله دوم، نمونه‌گيري تصادفي سيستماتيك انجام شد. داده ها توسط چك ليست محقق ساخته جمع آوري شد. بر طبق آيين نامه ساماندهي پوشش فراگير خدمات فوريتهاي پزشكي پيش بيمارستاني سال 1386، بايد زمان پاسخ در 80 درصد ماموريت هاي اورژانس پيش بيمارستاني، كمتر از 8 دقيقه در مناطق شهري و كمتر از 15 دقيقه در جاده ها باشد. بر همين اساس، زمان بيشتر از 8 دقيقه و 15 دقيقه در بيش از 80 درصد ماموريت ها ي اورژانس پيش بيمارستاني شهري و جاده اي - به ترتيب - به عنوان زمان نامناسب پاسخ در اين مطالعه در نظر گرفته شد.داده هاي مطالعه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و آمار توصيفي (ميانه، دامنه ميان چاركي (IQR)، ميانگين، انحراف معيار، درصد و فراواني) و آمار استنباطي (كاي اسكوئر و رگرسيون خطي چند گانه) و آزمون هاي شاپيرو-ويلك، لوين، كروسكال-واليس، همبستگي اسپيرمن و كولموگوروف-اسميرنوف تجزيه و تحليل شدند. نتايج: در مطالعه حاضر 1010 ماموريت كه 923 مورد آن شهري و 87 مورد آن جاده اي بود، مورد بررسي قرار گرفت. از نظر سني، 56.6 درصد پرسنل اورژانس زير 40 سال بودند. همچنين، 91.5 درصد متاهل بودند. نتايج نشان داد كه ميانگين زمان پاسخ در كل ﻣﺄموريت‌ها مركز اورژانس پيش بيمارستاني شهر رشت برابر با 70/13 دقيقه بود. در ﻣﺄموريت‌هاي شهري، ميانگين زمان پاسخ برابر با 50/13 دقيقه و در ﻣﺄموريت‌هاي جاده‌اي، ميانگين زمان پاسخ برابر با 83/15 دقيقه بود. در كل ﻣﺄموريت‌ها، نتايج تحليل چند‌متغيري با استفاده از رگرسيون لجستيك حاكي از آن است كه وجود ترافيك (89/35 – 82/8 :CI %95 ، 79/17=aOR)، ﻣﺘﺄهل بودن پرسنل عملياتي (56/5 – 75/1 :CI %95 ، 12/3=aOR)، ﻣﺘﺄهل بودن پرسنل ديسپچ (31/2 – 02/1 :CI% 95 ، 54/1=aOR) و ﻣﺄموريت‌هاي شهري (05/79 – 92/16 :CI% 95 ، 57/36=aOR) با زمان پاسخ نامناسب در ارتباط بود. در ﻣﺄموريت‌هاي شهري نيز، نتايج تحليل چند‌متغيري با استفاده از رگرسيون لجستيك حاكي از آن است كه وجود ترافيك و ﻣﺘﺄهل بودن پرسنل عملياتي با زمان پاسخ نامناسب در ارتباط بود. نتيجه گيري: با توجه به اينكه زمان پاسخ يكي از شاخص هاي مهم و معتبر براي سنجش كيفيت خدمات بوده و اثر مستقيم با موربيديته و مورتاليته بيماران و مصدومين دارد، بنابراين، براي كاهش زمان پاسخ يا براي ارائه خدمات فوريت هاي پزشكي در زمان مناسب، پيشنهاد مي شود محققان در مطالعات آينده مداخلاتي در جهت كاهش زمان پاسخ در ماموريت هاي اورژانس پيش بيمارستاني، طراحي كنند و تا حصول نتايج آن، اقدامات مقطعي نظير: افزايش پايگاه هاي شهري و افزودن موتورلانس به پايگاههاي شهري را مد نظر قرار دهند. كليد واژه ها: زمان پاسخ، اورژانس پيش بيمارستاني، خدمات فوريت هاي پزشكي، مرگ و مير

212256

علوم پزشكي گيلان