بررسي فراواني انواع شكستگي هاي اطراف زانو در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسيناي رشت در طي سال هاي 1400-1395

رشت

چكيده مقدمه: اﭘﻴﺪﻣﻴﻮﻟﻮﮊﻱ ﻭ الگوي ﺷﻴﻮﻉ آسيب هاي اطراف زانو ﺩﺭ ﭼﻨـﺪ ﺩﻫـﻪ ﺍﺧﻴـﺮ تغييرات ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳـﺖ. شكستگي هاي اطراف زانو مي توانند گاهي به قيمت آسيب و عوارض وسيعي براي بيمار تمام شوند و با شناخت ميزان شيوع اين شكستگي ها شايد بتوان از طريق راهكارهايي ميزان بروز آن ها را كاهش داد. لذا در اين پژوهش به بررسي فراواني انواع شكستگي هاي اطراف زانو در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسيناي رشت در طي سال هاي 1400-1395 پرداخته شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر، يك مطالعه ي توصيفي و گذشته نگر است. در اين پژوهش داده هاي بيماران بستري شده در بخش ارتوپدي بيمارستان پورسيناي رشت طي بازه زماني پنج ساله از سال هاي 1395 تا 1400 از بيماراني كه به علت شكستگي هاي اطراف زانو (پروگزيمال تيبيا، ديستال فمور و پاتلا) بستري شده بودند، بررسي شد. اطلاعات مورد نياز از سيستم HIS بيمارستان پورسينا استخراج شد. چك ليست داده ها شامل اطلاعات دموگرافيك بيماران از قبيل سن، جنس، شغل، شاخص توده بدني، علت شكستگي (تصادفات، زمين خوردن، نزاع و ...) و نوع شكستگي (باز يا بسته) مي¬باشد. نتايج: نتايج اين پژوهش نشان داد فراواني كل شكستگي ها 1464 مورد بود كه شكستگي ها به صورت شكستگي پاتلا (6/24 %)، پروگزيمال تيبيا (4/51 %) و ديستال فمور (9/23 %) مشاهده شد. شايع ترين علت شكستگي مربوط به تصادفات با وسايل نقليه (اعم از تك سرنشين و چند سرنشين) بود (50%). شيوع شكستگي پروگزيمال تيبيا در شكستگي به علل مختلف به ويژه به علت تصادفات عابر پياده (5/69 %) بيشتر بود. حدود 3/86 % از شكستگي ها از نوع بسته بود. در شكستگي نوع بسته، فراواني شكستگي پروگزيمال تيبيا بيشتر بود (5/54 %) و در شكستگي نوع باز، فراواني شكستگي پاتلا (8/38 %) بيشتر بود. در بررسي فراواني شكستگي بر حسب عوامل دموگرافيك، نتايج توصيفي مطالعه نشان داد در تمام رده هاي سني، بيشتر شكستگي ها به صورت پروگزيمال تيبيا بود و فراواني آن در رده سني 20-50 سال بيشتر مشاهده شد (4/54 %). بيشتر شكستگي ها در هر دو جنس به صورت پروگزيمال تيبيا بود كه فراواني آن در هر دو جنس تقريبا مشابه بود (7/51 % در مقابل 3/51 %). در افراد با BMI نرمال، شكستگي پروگزيمال تيبيا (4/68 %)، در افراد دچار اضافه وزن، شكستگي پاتلا (7/47 %) و در افراد لاغر (48%) و چاق (42%) شكستگي ديستال فمور بيشتر مشاهده شد. در مشاغل آزاد، كارگر و كارمند شكستگي ها بيشتر به صورت پروگزيمال تيبيا بود، هرچند شيوع آن در مشاغل آزاد بيشتر مشاهده شد (4/65 %). شكستگي پاتلا در كشاورزان شيوع بيشتري داشت (50 %).

212092

علوم پزشكي گيلان