بررسي اثر متفورمين، AMPK و mTOR بر حافظه فضايي و اجتنابي در موشهاي صحرايي مبتلا به آلزايمر ناشي از استرپتوزوسين

رشت

در آلزايمر و ديابت نوع 2 مقاومت انسوليني و اختلال در مسير پيامرساني مولكولي انسولين وجود داشته و متفورمين بهعنوان داروي حساسكننده گيرنده انسولين ميتواند مفيد واقع شود. بنابراين، هدف از انجام اين پروژه در ابتدا تعيين نقش متفورمين بر اختلال حافظه ايجاد شده ناشي از استرپتوزوتوسين بود. علاوه بر اين، نقش مسيرهاي AMPK و mTOR در واسطه گري اثر متفورمين بررسي شد. روش مطالعه: تعداد 08 سر موش نر نژاد ويستار با وزن 258 288 گرم به صورت تصادفي در 08 گروه 0 تايي به شرح زير تقسيم - شدند: گروه سالين+ سالين 2.گروه سالين STZ + 3.گروه متفورمين+ STZ 4.گروه متفورمين + STZ + مهاركننده AMPK . 5. گروه سالين + STZ + مهاركننده AMPK 6.گروه سالين + متفورمين + مهاركننده AMPK 7.گروه متفورمين + STZ + فعالكننده mTOR 0.گروه سالين + STZ + فعالكننده mTOR 9.گروه سالين + متفورمين + فعالكننده mTOR 08 .گروه متفورمين +STZ+ مهاركننده + AMPK فعالكننده mTOR از STZ با دوز 3 ميليگرم/كيلوگرم، از دورسومورفين با دوز 2 ميكرومولار، از MHY 8 ميكرومولار و از متفورمين با دوز 088 ميليگرم/كيلوگرم استفاده شد. هر گروه در 07 روز مورد / با دوز 0 مطالعه قرار ميگرفت در روزهاي 02 تا 05 از آزمون حافظهفضايي و در روزهاي 06 و 07 از آزمون حافظهاجتنابي استفاده شد و بعد از آزمون حافظهاجتنابي رنگآميزي بافت مغز انجام شد. يافتهها: در آزمون حافظهفضايي تزريق درون بطني STZ موجب افزايش مدت زمان رسيدن به سكوي پنهان در مرحله اكتساب) p< 0.01 (، مدت زمان سپري شده تا اولين ورود به ربع هدف) p<0.001 ( و كاهش مجموع مدت زمان سپري شده در ربع هدف در روزفراخواني شد) p<0.01 (. همچنين تيمار با متفورمين موجب كاهش مدت زمان رسيدن به سكوي پنهان در مرحله اكتساب) p<0.001 (، مدت زمان سپري شده تا اولين ورود به ربع هدف) p<0.01 ( و افزايش مجموع مدت زمان سپري شده در ربع هدف در روز فراخواني ش) p<0.001 (شد. علاوه براين، تزريق توأم دورسومورفين و MHY موجب افزايش مدت زمان رسيدن به سكوي پنهان در مرحله اكتساب p<0.001) (، مدت زمان سپري شده تا اولين ورود به ربع هدف) p<0.001 ( و كاهش مجموع مدت زمان سپري شده در ربع هدف در روز فراخواني شد) p<0.05 .) در آزمون حافظه اجتنابي غيرفعال، تزريق STZ موجب تغيير معيارهاي مرتبط با حافظه اجتنابي در جهت تضعيف حافظه شد. p<0.001) (. همچنين تيمار با متفورمين موجب درمان حافظه اجتنابي مختل شده با STZ شد ) (p<0.001 . علاوه براين، تزريق توأم دورسومورفين و MHY هم تأثيراتي مشابه تزريق STZ داشت. p<0.001) .) رنگ آميزي بافتي مغز با استفاده از كنگورد افزايش پلاكهاي آميلوييدي در گروه STZ در مقايسه با كنترل ) (p<0.001 و كاهش آن در گروه درمان با متفورمين در مقايسه با p<0.001) STZ ( را نشان داد. همچنين، تزريق توأم دورسومورفين و MHY نيز پلاكهاي آميلوييدي را در مقايسه با گروه stz+met افزايش داد). (p<0.001 نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين بررسي نشان داد كه متفورمين در بهبود حافظه مختل شده بهوسيله استرپتوزوتوسين موثر است. علاوه براين، پيشنهاد مي شود كه احتمالا متفورمين از طريق افزايش فعاليت AMPK و كاهش فعاليت mTOR مي تواند در بهبود حافظه نقش داشته باشد. كلمه كليدي: آلزايمر، حافظهفضايي، حافظهاجتنابي، متفورمين، AMPK ، mTOR

212081

علوم پزشكي گيلان