ارزيابي تاب‌آوري لرزه‌اي در ساختمان‌هاي فلزي مجهز به جداساز آونگي- اصطكاكي

كارشناسي ارشد

جداسازي لرزه‌اي يك روش مقاوم¬سازي لرزه‌اي است كه بجاي افزايش ظرفيت لرزه‌اي سازه، مفهوم كاهش نياز لرزه‌اي را در بردارد. سازه‌هاي داراي جداساز لرزه‌اي بعد از زلزله، بدون آسيب قابل‌توجه سازه‌اي قابليت بهره‌برداري دارند. هدف نهايي اين پايان‌نامه ارزيابي تاب‌آوري لرزه‌اي در سازه‌هاي فلزي قاب خمشي مجهز به جداساز آونگي اصطكاكي سه قوسي است. براي رسيدن به اين هدف در اين پژوهش ابتدا دو ساختمان سه‌طبقه در منطقه لس‌آنجلس بر روي خاك نوع سخت (D) به ازاي دو سطح خطر زلزله ميناي طرح (DBE) و حداكثر زلزله قابل‌تصور (MCE) انتخاب شد است. ساختمان موردنظر به دو صورت پايه ثابت و جداسازي شده در نرم‌افزار Opensees به‌صورت سه‌بعدي مدل‌سازي شده است. مقاطع با استفاده از المان‌هاي نيرو- تير- ستون مدل‌سازي شده‌اند. براي بررسي رفتارهاي لرزه‌اي مدل‌ها از دو تحليل ديناميكي افزايشي (IDA) و تاريخچه زماني (NTHA) استفاده شد كه از 22 ركورد زلزله حوزه دور از گسل آيين‌نامه ASCE-7 متناسب با ساخت گاه مدل‌ها انتخاب شد. در اين پژوهش رفتار لرزه‌اي سازه در دو حالت پايه ثابت و جداسازي شده و پارامترهايي از قبيل جابجايي نسبي بين طبقات، شتاب طبقات برش پايه، درصد خسارت، تاب‌آوري و منحني‌هاي شكنندگي موردبررسي قرارگرفته است و ميزان تاب‌آوري و خسارت هر دو سازه باهم مقايسه شده است.

212038

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مهدي اقبالي

مهندسي عمران

دكتر قدرتي اميري - دكتر رئيسي دهكردي