عنوان
مطالعه‌اي بر روش‌هاي نگهداري و تعمير سيستم
نويسنده اصلي
شاه ميوه اصفهاني، نيلوفر
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
آمار
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
سياست‌هاي نگهداري و تعميرات روش‌هايي هستند كه چگونگي برخورد با خرابي تجهيزات را بيان كرده و شامل فعاليت‌هاي تشخيص، تعمير و رفع خرابي مي‌شوند. هدف نگهداري و تعميرات عبارت است از افزايش عمر مفيد و صرفه اقتصادي تجهيزات به گونه‌اي كه با كمترين هزينه بيشترين بهره‌وري حاصل شود. فعاليت نگهداري و تعمير به دو بخش عمده تقسيم مي‌شوند: تعمير اصلاحي و نگهداري پيشگيرانه. در نگهداري پيشگيرانه با يك برنامه مشخص و از پيش تعيين شده براساس زمان، تاريخ و... به تعمير و تعويض قطعات مشخصي از سيستم جهت كاهش خرابي‌هاي اتفاقي و متداول پرداخته مي‌شود.
اهميت تداوم فعاليت سيستم‌ها و افزايش هزينه‌هاي غير مترقبه در صورت خرابي سيستم و هزينه‌هاي ناشي از توقف كار، و از طرف ديگر هزينه‌هاي گزاف بررسي‌هاي مكرر پيش از خرابي سيستم‌ها، مخارج سنگيني را به واحد مربوطه اعمال مي‌كند كه موجب كاهش سود (و در نتيجه كاهش تمايل سرمايه‌گذاران و سهام‌داران به سرمايه‌گذاري در شركت) مي‌شود. اين پژوهش در پي آن است تا از يك طرف از طريق مشخص كردن سياست بهينه براي بازرسي و تعمير و نگهداري سيستم‌ها، هم امكان خرابي و توقف كار و هم هزينه‌هاي ناشي از آن را به حداقل برساند.
در اكثر سيستم‌هاي چند مولفه‌اي، نوعي وابستگي بين مولفه‌ها وجود دارد به نحوي كه خرابي يك مولفه ممكن است باعث افزايش نرخ خرابي يا سطح فرسايش مولفه‌هاي ديگر شود. به اين نوع وابستگي بين مولفه‌ها، اثر متقابل خرابي گفته مي‌شود كه مي‌تواند به اندازه قابل توجهي در قابليت اعتماد سيستم و هزينه‌هاي تعمير و نگهداري و ... تاثير بگذارد. به طور معمول، نگهداري و تعميرات سيستم‌ها در حالت تك-خرابي مورد بررسي قرار مي‌گيرند. لذا در اين پايان‌نامه به مطالعه و بررسي روش‌هاي تعمير و نگهداري سيستم‌ها در حالت اثر متقابل خرابي پرداخته شده و سپس به دنبال به حداقل رساندن هزينه‌ي ممكن در برنامه‌هاي تعمير و نگهداري هستيم.
شماره ركورد
211984
گرايش رشته تحصيلي
آمار اقتصادي _ اجتماعي
دانشكده
رياضي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد داور
ساره گلي، حامد لروند
استاد راهنما
مريم كلكين نما