عنوان
بررسي ميزان شيوع راديكس انتومولاريس در دندان هاي مولر اول دائمي فك پايين با استفاده از توموگرافي رايانه اي با اشعه ي مخروطي در مراجعه كنندگان به دانشكده ي دندانپزشكي گيلان از سال 1394 تا 1400
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
زمينه و هدف: اگرچه مطالعات زيادي درمورد آناتومي داخلي مولرهاي منديبل وجود دارد، اما هنوز درمورد شيوع ريشه سوم ديستولينگوال (راديكس انتومولاريس) اختلاف نظر وجود دارد. از آنجا كه مطالعات درمورد راديكس انتومولاريس درشمال ايران محدود است، برآن شديم تا شيوع اين موارد را در رشت، با استفاده از تكنيك دقيق CBCT مورد مطالعه قرار دهيم .
مواد و روش ها: در اين مطالعه گذشته نگر، تصاوير CBCT مربوط به 300 بيمار داراي دندان هاي مولر اول منديبل در هر دو طرف كه كاملأ رويش و تكامل يافته بودند مورد بررسي قرار گرفتند. نمونه هاي داراي اپكس باز، تحليل ريشه يا درمان ريشه از مطالعه كنار گذاشته شدند. وجود ريشه ي اضافه ي ديستولينگوال ( راديكس انتومولاريس) با مشاهده ي مقاطع مختلف تصاوير CBCT از لحاظ سمت قرارگيري دندان، قرينگي و پراكندگي جنسيتي بررسي شد. در صورت وجود ريشه ي اضافه ي ديستولينگوال، تعداد كانال هاي موجود در آن گزارش شد. براي استخراج جداول، نمودارها و آزمون هاي آماري از نرم افزار spss استفاده گرديد و سطح خطاي آزمون ها در اين مطالعه 05/0 بود.
نتايج: ميزان شيوع راديكس انتومولاريس در افراد 5% بود. 40% از راديكس انتومولاريس ها در سمت راست ، 33.3% در سمت چپ و %26.7 به صورت دوطرفه وجود داشتند. ارتباط معني داري بين شيوع راديكس انتومولاريس و جنسيت يافت نشد. تمام موارد راديكس يافت شده داراي يك كانال بودند.
نتيجه گيري: با توجه به اينكه شيوع راديكس انتومولاريس در جمعيت گيلان 5% گزارش شده است عدم توجه به احتمال وجود اين ريشه اضافه مي تواند منجر به پاكسازي ناكامل سيستم كانال ريشه گردد كه خود يكي از دلايل اصلي شكست درمان اندودنتيك است؛ لذا كلينيسين بايد قبل و حين درمان اندودنتيك احتمال وجود راديكس انتومولاريس در مولر اول منديبل را مدنظر قرار دهد.
كليدواژه: مولر اول منديبل، راديكس انتومولاريس، توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخروطي
شماره ركورد
211975
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان