بررسي اپيدميولوژيك ابتلا به بيماري كوويد-19 و ميزان استفاده از وسايل حفاظت فردي در بين دانشجويان مقطع باليني پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان سال 1399

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: پزشكان و دانشجويان پزشكي، به عنوان خط مقدم در برخورد بيماران مبتلا به كوويد-19 در معرض بيشترين خطر ابتلا به بيماري كوويد-19 هستند، لذا تامين وسايل حفاظت شخصي از جمله ماسك، شيلد، لباس حفاظتي و عينك ميتواند در كاهش احتمال انتقال عفونت موثر باشد. هدف از مطالعه حاضر، تعيين ميزان استفاده از وسايل حفاظت فردي در بين دانشجويان مقطع باليني پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان سال 1399 ميباشد. روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي-تحليلي است. جامعه مورد مطالعه شامل كليه رزيدنت¬ها، انترن-ها، اكسترن¬ها در بخش كرونا بود. روش نمونه‌گيري از نوع در دسترس بود و حجم نمونه 201 نفر بود. ابزار پژوهش شامل چك¬ليستي حاوي اطلاعات دموگرافيك (شامل سن، جنس، مقطع تحصيلي، سابقه بيماري زمينه اي، سابقه ابتلا به كوويد-19) و همچنين سوالات مربوط به استفاده از وسايل حفاظت شخصي در بخش هاي باليني كوويد-19 بود. داده‌ها با استفاده از آمارهاي توصيفي، كاي اسكوئر و تست دقيق فيشر آناليز شد. يافته¬ها: 201 نفر درنهايت وارد مطالعه شدند كه از اين تعداد 89 نفر (44.3 درصد) زن و 112 نفر مرد (55.7 درصد) بود. از سوي ديگر، ميانگين و انحراف معيار سني افراد شركت كننده در مطالعه 4.06 ± 29.3 بود. شيوع ابتلا به كوويد-19 در افراد شركت كننده در مطالعه 61.7 درصد بود. بيشترين علائم باليني ابتلا به كوويد-19 در افراد شركت كننده در مطالعه به ترتيب ضعف و بيحالي (97.5%)، تب (91.8%)، سرفه (82.1%)، تنگي نفس (55.2%) و كاهش حس بويايي و چشايي (23.5%) بود. همه افراد از ماسك استفاده ميكردند و پس از آن شيوع استفاده از دستكش، شيلد، لباس كامل حفاظتي بيشترين استفاده را در افراد شركت كننده داشت. همچنين 35.8 درصد از افراد اكثرا از دو ماسك همزمان استفاده ميكردند؛ به اينصورت كه 55.7 درصد از افراد ماسك جراحي را زير ماسك N95 قرار ميدادند. از ديگر نتايج مطالعه حاضر اين بود كه 75.6 درصد از افراد مورد مطالعه از ماسك N95 بعنوان ماسك دوم استفاده ميكردند در حالي كه 24.4 درصد از افراد از ماسك FFP بعنوان ماسك دوم استفاده ميكردند. از سوي ديگر ارتباط معناداري بين استفاده از ماسك (0.014=P)، شيلد (0.02=P)، لباس محافظتي كامل (0.039=P) و دستكش (0.02=P) با ابتلا به كوويد-19 در افراد مورد مطالعه وجود داشت. نتيجه‌گيري: ميزان استفاده از وسايل محافظت فردي و خود مراقبتي در بين پزشكان مورد مطالعه حتي با وصف گذشت بيش از 2 سال از شروع همه گيري و فرسودگي و خستگي بيش از حد كادر درمان قابل رضايت بود. همچنين استفاده از وسايل محافظت فردي همچون ماسك، دستكش، شيلد براي كاركنان بهداشتي يك عامل محافظتي مهم و ضروري جهت كاهش احتمال ابتلا به كوويد-19 در اين افراد مي باشد. واژگان كليدي: وسايل حفاظت فردي؛ كوويد-19؛ مطالعات اپيدميولوژي؛ دانشجو پزشكي

211966

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ناهيد زماني مهر