سنتز و شبيه سازي نانوكامپوزيت مگنتيك كيتوزان-آگارز براي رهايش دارو

كارشناسي ارشد

هدف از اين پژوهش، سنتز نانوكامپوزيتي از كيتوسان و آگارز بهمراه نانوذرات Fe3O4 پوشش داده شده با اولئيك اسيد است كه به عنوان يك داربست زيرپوستي، بمنظور رهايش داروي دوكسوروبيسين استفاده مي گردد. به دليل عدم خاصيت مغناطيسي نانوكامپوزيت از نانوذرات Fe3O4 استفاده گرديد كه با ايجاد خاصيت مغناطيسي و حرارت، موجب كاهش خاصيت ژله اي آگارز و در نتيجه رهايش بهتر دارو از داخل نانوكامپوزيت ميگردد. به وسيله آناليز FT-IR وجود نانوذرات اكسيدآهن در نانوكامپوزيت اثبات گرديد و پراكنده شدن نانوذرات Fe3O4 در نانوكامپوزيت به وسيله تصاوير FESEM (EDX-MAP) نشان داده شد. همچنين آناليز VSM به خوبي پوشش داده شدن نانوذرات Fe3O4 به وسيله كيتوسان را نشان داد. درصد هاي مختلفي از نانوكامپوزيت كيتوسان-آگارز به همراه نانوذره 1/0 و 2/0 درصد تهيه و فرايند رهايش دارو مورد بررسي قرار گرفت، براي تعيين بهترين درصد از كيتوسان، آگارز و نانوذره مكانيسم رهايش دارو و همچنين 4 مدل رياضي مورد ارزيابي قرار گرفت. رهايش دارو به وسيله فرايند شبيه سازي مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفت. به وسيله تصاوير FESEM خلل و فرج هاي موجود در نانوكامپوزيت تعيين گرديد و ضريب نفوذ مشخص شد در نتيجه در مدت زمان معين (150 ساعت) رهايش داروي دوكسوروبيسين از نانوكامپوزيت نشان داده شد.

211947

دانشگاه علم و صنعت ايران

شيمي

1- دكتر محمدرضا نعيمي جمال 2- دكتر سيد مرتضي نقيب