مدلسازي نحوه ي دسترسي مسافران حومه اي به ايستگاه راه آهن تهران

كارشناسي ارشد

اين مطالعه با استفاده از يك مدل لوجيت چندگانه براي بررسي رفتار انتخاب شيوه ي دسترسي به ايستگاه راه آهن با در نظر گرفتن عواملي از جمله ويژگي هاي اجتماعي - اقتصادي و سفر توانسته است ساختار مدل تصميم گيري انتخاب شيوه ي جابه جايي مسافران حومه اي را شناسايي كند. براي مطالعه ي موردي اين تحقيق شيوه دسترسي 387 نفر از مسافران حومه اي پرند به ايستگاه راه آهن تهران است كه به صورت تصادفي انتخاب شده اند. علاوه بر اين اطلاعات مبدا مسافران از نقاط مختلف تهران بررسي شده است. نتايج مكاني مبدا مسافران نشان داده كه افرادي كه دسترسي منطقه اي بهتري دارند و مبداشان در مناطق نزديك ايستگاه راه آهن است از قطار حومه اي استفاده كرده اند. علاوه بر اين نتايج نشان داده سهم استفاده از حمل و نقل عمومي بيشتر از حمل و نقل شخصي است كه مي تواند از محدوديت ها و سياست هاي ترافيكي نشات گرفته شده باشند. نتايج مدلسازي نشان مي دهد كه ويژگي هاي اجتماعي-اقتصادي در نظر گرفته شده در مطالعه در انتخاب شيوه ي جابه جايي به ايستگاه اثرگذار نبوده و مسافران معمولاً براساس زمان كل در رسيدن به ايستگاه راه آهن ، شيوه ي جابه جايي را انتخاب مي كنند و لذا زمان سفر شيوه ي جابه جايي در رسيدن به ايستگاه راه آهن يكي از مواردي است كه اين مسافران نسبت به آن حساس هستند. زمان كل سفر در انتخاب خودروي شخصي و تاكسي به صورت منفي ظاهر شده كه محدوديت ها و سياست هاي ترافيكي مي تواند نتيجه ي آن باشد . علاوه بر اين زمان كل سفر در انتخاب پياده روي هم به صورت منفي بوده كه ممكن است اغلب افراد به جهت طولاني بودن مسير يا عدم راحتي اين شيوه ي جابه جايي وغيره اين نتيجه حاصل شده باشد. هم چنين افرادي كه روزانه از قطار حومه اي استفاده مي كنند تمايل دارند از شيوه ي مترو در اتصال به ايستگاه راه آهن استفاده كنند. در اين صورت يكي شدن سيستم‌هاي ريلي درون شهري و برون شهري و يكپارچه شدن آنها موجب سرعت عمل در جابه‌جايي و آسايش مسافران مي‌شود و ميل به استفاده از سيستم ريلي افزايش مي دهد. زمان پياده روي تا ايستگاه اتوبوس هم به صورت منفي بوده كه مي تواند نتيجه ي عدم فاصله ي متناسب براي دسترسي به ايستگاه اتوبوس باشد. طبق نتايج بدست آمده پيشنهاد مي گردد به مسئله حمل ونقل مكمل در ايستگاه‌ ها توجه هر چه بيشتر شود و هم چنين برنامه‌ريزي هم‌زمان با سرويس‌هاي حمل ونقل همگاني ميتواند دسترسي افراد را افزايش دهد.

211748

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمود مصباح

مهندسي حمل و نقل ريلي

دكتر مرتضي باقري