بررسي ارتباط شاخص خطر تغذيه اي سالمندان با كيفيت زندگي و عملكرد عضلاني بيماران تحت همودياليز در بيمارستانهاي شرق گيلان در سال99

لنگرود

چكيده مقدمه: سالمندان در معرض بيماري هاي مزمن مي باشند كه اين اختلالات بتدريج آنان را به سوي كاهش عملكرد كليوي و همودياليز سوق مي دهند.عوارض مختلف همودياليز منجر به افت كيفيت زندگي و كاهش قدرت و عملكرد عضلاني مي شود. بررسي و كنترل وضعيت تغذيه اي اين بيماران مي تواند در ارتقاء كيفيت زندگي و بهبود عملكرد عضلاني آنان موثر باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط شاخص خطر تغذيه اي سالمندان با كيفيت زندگي و عملكرد عضلاني بيماران تحت همودياليز در بيمارستان هاي شرق گيلان در سال 1399 انجام شد. روش كار: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي-تحليلي مي باشد كه بر روي 110 بيمار مراجعه كننده به مراكز همودياليز بيمارستان هاي شرق گيلان به صورت نمونه گيري تصادفي ساده انجام شد. جمع آوري داده ها از طريق پرسشنامه هاي دموگرافيك و كيفيت زندگي(CASP-19)، تعيين شاخص خطر تغذيه اي افراد و هم چنين سنجش عملكرد عضلاني بيماران از طريق برآورد قدرت چنگ زني آن ها به وسيله دستگاه دينامومتر صورت گرفت. تجزيه و تحليل داده ها نيز با بهره گيري از نرم افزار spss نسخه 20 و بهره گيري از آمار توصيفي(جداول توزيع فراواني، ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي(همبستگي پيرسون) انجام شد. يافته ها: ميانگين سني بيماران 93/6±3/70سال و ميانگين وزن آنها 15/7±536/60كيلوگرم بود. ميانگين شاخص خطر تغذيه اي در سالمندان مورد مطالعه، 067/11±903/93 به دست آمد. ميانگين نمره كلي كيفيت زندگي در بيماران 89/4±95/20 به دست آمد. هم چنين ميانگين قدرت عضلاني دست غالب بيماران 72/3±82/14 و ميانگين قدرت عضلاني دست غير غالب نيز 344/4±363/7 به دست آمد. همبستگي بين شاخص خطر تغذيه اي با كيفيت زندگي كل، كم(r=0/07) بوده و رابطه معني داري بين آنها وجود نداشت(p=0/467). هم چنين بين شاخص خطر تغذيه اي با هيچ يك از زير مقياس هاي كيفيت زندگي ارتباط معني دار مشاهده نشد ولي رابطه مستقيم و معني دار بين شاخص خطر تغذيه اي با عملكرد عضلاني دست غالب(r=0/73, p=0/000) و دست غير غالب(r=0/25, p=0/007) مشاهده گرديد. نتيجه گيري: در اين مطالعه، بين شاخص خطر تغذيه اي سالمندان با كيفيت زندگي و زيرمقياس هاي آن رابطه معني دار مشاهده نشد ولي بين شاخص خطر تغذيه اي سالمندان با عملكرد عضلاني دست غالب و غير غالب، رابطه مستقيم و معني دار مشاهده گرديد. لذا توصيه مي‌شود كه شاخص خطر تغذيه اي سالمندان، به عنوان يك نشانگرمعتبرجهت بررسي عملكرد عضلاني در بيماران همودياليزي مورد توجه قرار گيرد. كليدواژه ها: همودياليز، شاخص خطرتغذيه اي سالمندان، كيفيت زندگي، عملكرد عضلاني

211741

علوم پزشكي گيلان