پايش نرخ فرسايش و رسوب گذاري و تغييرات خط ساحلي با استفاده از تصاوير اپتيك و رادار (مطالعه موردي: خليج چابهار)

كارشناسي ارشد

مناطق ساحلي به دليل پتانسيل اقتصادي، اجتماعي و گردشگري يكي از مهمترين مناطق توسعه هر كشوري به شمار مي آيند. بهره برداري بهينه از اين مناطق نياز به داشتن اطلاعات كامل به منظور برنامه ريزي صحيح و مديريت پايدار اين نواحي است. يكي از مشكلاتي كه مناطق ساحلي همواره با آن روبرو هستند تغييرات خط ساحلي مي باشد كه با پسروي و پيشروي در دوره هاي زماني مختلف به دليل عوامل طبيعي و فعاليت هاي انساني رخ مي دهند. بنابراين ضرورت انجام مطالعات بررسي علل و عوامل تغييرات و پيش بيني و تصميم گيري در مورد عوارض تغييرات در اين نواحي بسيار حائز اهميت است.امروزه روش هاي مختلفي به منظور بررسي تغييرات خط ساحلي وجود دارد كه در اين پژوهش از فناوري سنجش از دور و سيستم اطلاعات جغرافيايي استفاده شده است. بدين منظور با استفاده از تصاوير ماهواره سنتينل 2 در طي دوره زماني سال هاي 2016 تا 2020 با استفاده از سامانه تحليل رقومي DSAS ميزان فرسايش و رسوب گذاري در محدوده مورد مطالعه محاسبه شده است. امروزه تكنيك تداخل سنجي راداري به منظور بررسي بسياري از مخاطرات طبيعي نظير، زلزله، سيلاب، فرسايش و ... مورد استفاده قرار مي گيرد. در ادامه به منظور پايش نرخ تغييرات ارتفاعي نواحي ساحلي منطقه مورد مطالعه ، با استفاده از تصاوير ماهواره سنتينل 1 طي سال هاي 2017 تا 2020 ،تكنيك تداخل سنجي راداري توسط روش StaMPS مورد استفاده قرار گرفته است.سپس، نتايح حاصل از بررسي تغييرات خط ساحلي، تغييرات جابجايي ارتفاعي ناحيه ساحلي و مستندات هيدروديناميكي و تكتونيك خليج چابهار تحليل و بررسي شده است.

211670

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي عمران

ناصر شابختي