بررسي استئوتومي زانو با روش اجزا محدود

كارشناسي ارشد

مفصل زانو يكي از اساسي ترين مفصلهاي سيستم اسكلتي بدن انسان است كه تحمل وزن انسان در وضعيت ايستاده بعهده ان است.با درنظر گرفتن بار زياد وارده به اين مفصل و رعايت نكردن نكات كليدي به خصوص در كشورمان،بيماري‌هاي زيادي دراين مفصل كه باعث شكل گرفتن نقايصي همچون ارتروز ميشود بوجود مي¬ايد. يكي از اين نقايصي كه مي تواند آسيب شديدي به قسمت داخلي مفصل زانو وارد كند پاي پرانتزي است. در شخص دچار به پاي پرانتزي با مرور زمان، با اعمال فشار بيشتر به ناحيه داخلي مفصل اين بخش در معرض خطرات مختلفي قرار گرفته و از طرفي با توجه به ماهيت تطبيق پذيري استخوان، بخش بيروني آن تحليل مي رود. يكي از روش هاي اصلاح پاي پرانتزي، استئوتومي باز داخلي است كه قبل از بغرنج شدن مفصل توصيه مي شود. هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير سوراخ توقف در ناحيه لولاي شكاف استخوان در بيماران مبتلا به پاي پرانتزي است. به همين منظور ابتدا مدل سه بعدي و خواص مكانيكي درشت ني بيماري مبتلا به پاي پرانتزي با استفاده از تصاوير سي تي اسكن، استخراج شده است.در ادامه عمل استئوتومي باز مديال در زاويه 10 درجه روي ان شبيه¬سازي شده است. براي دستيابي به بارگذاري مناسب از مقالات و پژوهش¬هاي معتبر درين حوزه استفاده شده است.در انتها شرايط و محيط بهبودي استخوان در شرايط بدون سوراخ، سوراخ 3.4 و سوراخ 5 ميليمتري بررسي شده است. بر اساس نتايج بدست امده در اين پژوهش تنش فون ميسز پروتز در حالت بدون سوراخ كمتر از سوراخ 3.4ميلمتري و 5 ميليمتري ميباشد و همگي در بازه مجاز و كمتر از تنش تسليم پروتز ميباشند. همچنين تمركز تنش حول ناحيه لولاي استخوان در مدل سوراخ 5 ميليمتري كمتر از بقيه موارد ميباشد. ميكروجابه‌جايي در شكاف نيز با رويكرد محافظه‌كارانه در حالت سوراخ 3.4 ميليمتري بهترين عملكرد را دارد. با بررسي تمام پارامترها سوراخ 3.4 ميلمتري هم باعث كم شدن تمركز تنش در ناحيه سوراخ شده و هم عملكرد مثبتي در فرايند بهبودي دارد.

211551

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مكانيك طراحي كاربردي

محمد حق پناهي