عنوان
طراحي خوابگاه دانشجويي دخترانه در قرنطينه با رويكرد انعطافپذيري (مطالعه موردي: خوابگاه دانشگاه علم و صنعت)
نويسنده اصلي
بهار بروشكي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
در سال 2020 به دنبال انتشار ويروس كرونا مراكز جمعي بسته شدند و خوابگاهها به حالت تعليق درآمدند. با نيازهاي جديد به وجود آمده در دوران همهگيري، ديگر امكان استفاده از تسهيلات رفاهي خوابگاهها به صورت گذشته وجود ندارد. هنگامي كه صحبت از نيازهاي متغير و دورههاي گوناگون است، وجود طرحي انعطافپذير كه خود را با شرايط متفاوت هر دوره وفق دهد الزامي است. هدف اين پژوهش آن است كه با كمك معماري انعطافپذير، راهكارهايي براي تغيير ساختار خوابگاهها، به منظور استفاده بهينه از اين بناها در زمان شيوع بيماريهاي تنفسي ارائه دهد و پس از بررسي راهكارها مشخص شود كه كداميك از آنها در دوران قرنطينه كارآمدتر است. ادبيات موضوع داراي سه بخش مباني انعطافپذيري، نقش معماري در كنترل عفونتهاي تنفسي و خوابگاهها است. روش تحقيق به صورت تركيبي از توصيفي-تحليلي و پيمايشي است. در ابتدا با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و ابزار مطالعات كتابخانهاي، راهبردها و راهكارهاي انعطافپذيري به صورت عام شناسايي و طبقهبندي كلي آن مشخص شد؛ سپس ارتباط معماري با عفونتهاي تنفسي بررسي و تاثير نحوۀ طراحي فضا در كاهش شيوع اين عفونتها مشخص و راهكارهاي طراحي فضايي در شرايط همهگيري تعيين گرديد. در نهايت، با جمعبندي مطالب مستخرج از ادبيات موضوع، مدل معيارهاي طراحي انعطافپذير مناسب براي كاهش شيوع عفونتهاي تنفسي در خوابگاههاي دانشجويي بهدست آمد. با روش پيمايشي، پرسشنامهاي در بين 110 نفر از كارشناسان معماري توزيع شد و با كمك آزمون فريدمن و انتروپي شانون، راهبردهاي انعطافپذيري براي خوابگاهها در قرنطينه اولويتبندي گرديد. با توجه به نتايج آزمونها، «قابليت تفكيك فضا» بيشترين تاثير را در تقسيم فضاهاي خدماتي به بخشهاي خصوصيتر و سپس تقسيم فضاهاي جمعي و سوئيتهاي پرجمعيت به كمجمعيت دارد. همچنين ساير راهبردهاي مؤثر در قرنطينه به ترتيب: «سازماندهي فضاهاي خدماتي» در ايجاد فضاهاي خدماتي خصوصيتر، «طراحي پلان باز» در تبديل فضاهاي جمعي و سوئيتهاي پرجمعيت به سوئيتهاي كمجمعيت، «طراحي سيستم دسترسي» در ايجاد فضاي غربالگري در ورودي خوابگاه و همچنين كنترل و كاهش دسترسيها به منظور جلوگيري از حركت افراد به سمت فضاهاي خصوصي، «استفاده از مدولهاي پيشساخته» در تبديل سوئيتهاي پرجمعيت به سوئيتهاي كمجمعيت و «فضاهاي چندعملكردي» در تبديل فضاهاي جمعي به سوئيت، ميباشد. بيشترين تأثير اين راهبردها بر فضاهاي خوابگاهها در فضاهاي خيس، فضاهاي جمعي و سوئيتها است.
شماره ركورد
211447
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي معماري- مسكن
استاد راهنما
سيد عباس يزدانفر- نداسادات صحراگرد منفرد