اثر مقدار و نوع ماده كروي كننده در ريخته گري ساختار هاي سلولي چدن نشكن به روش منيزيم در راهگاه

كارشناسي ارشد

روش تلقيح درون قالبي يك روش نوين با بازدهي بالا، دوستدار محيط‌زيست، اقتصادي، با كنترل‌پذيري بالا مذاب، تمايل كمتر به تشكيل كاربيد نسبت به ساير روش‌هاي تلقيحي انواع چدن بشمار مي‌رود. در اين پژوهش، تأثير مقادير مواد تلقيحي فروسيلسيم و فروسيليكو منيزيم در مقادير به ترتيب 0.8، 1 و 1.2 درصد براي فروسيلسيم و 0.8، 1، 1.2 و 1.5 درصد براي فروسيليكو منيزيم با هدف ساخت ساختار سلولي به روش ريخته‌گري فوم فدا شونده و بررسي تأثير اين مواد تلقيحي و روش ريخته‌گري در بازوها و مقاطع نازك، مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. بررسي ميزان كرويت ، تعداد كل گرافيت‌ها در ميلي‌متر مربع (ندول كانت) ، ميزان ساختارهاي زمينه و تأثير ماده جوانه زا و كروي كننده در دو نقطه از ابتدا ورود مذاب و انتهاي قطعه به‌وسيله ميكروسكوپ نوري و نرم‌افزارهاي پردازش تصوير بررسي شده است. به‌منظور بررسي بيشتر از ميكروسكوپ الكتروني روبشي و ارزيابي تركيب شيميايي با آزمون‌هاي پراش فلورسانس پرتوايكس و كوانتومتري صورت گرفته است. نمونه‌هاي چدن خاكستري برحسب خواص مكانيكي مورد نياز بهترين 1 درصد و 1.2 درصد فروسيلسيم استفاده‌شده است و در كروي سازي با فروسيليكو منيزيم بهترين نمونه از لحاظ ندول كانت و زمينه و ميزان كرويت نمونه‌هاي 1.2 درصد فروسيليكو منيزيم است.

211340

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مواد و متالورژي- ريخته‌گري

مهدي ديواندري