عنوان
مدلي براي بهينه سازي توان-كارايي در محيط ابر-مه از طريق تخليه بار وظايف برنامه هاي اينترنت اشياء
نويسنده اصلي
روژين ناصري
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
تخليه‌بار وظايف راه‌حلي براي جبران محدوديت‌هاي منابع در اينترنت اشياء است. تصميم‌گيري در مورد مكان تخليه‌بار بسيار مهم است. در اين كار، معماري سه لايه (اينترنت اشياء-مه-ابر) براي اينترنت اشياء ارائه شده و از مزاياي ابر و مه كه مانند مكمل يكديگر عمل مي‌كنند، جهت تخليه‌بار استفاده شده است. مه نسبت به ابر مكان مناسب‌تري جهت تخليه‌بار از لحاظ معيارهاي مصرف انرژي و زمان پاسخ است و هدف اين كار بهينه‌سازي اين معيارها در مه است. براي اين منظور لايه مه توسط نظريه صف مدل شده و بر اساس قابليت دسترسي از پيش تعيين شده براي مه، حداقل تعداد سرورهاي مورد نياز اين لايه توسط الگوريتم جستجوي دودويي تعيين مي‌شود. با استفاده از الگوريتم تكرار سياست يادگيري تقويتي، سرورهايي انتخاب مي‌شوند كه علاوه بر تأمين نيازمندي‌هاي سيستم، كمترين هزينه ممكن را داشته باشند. جهت ارزيابي مدل پيشنهادي سناريوهاي مختلفي براي محاسبه هزينه مه مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل از حل تحليلي مدل ايجاد شده نشان مي‌دهدكه افزايش عواملي مانند نرخ ورود وظايف، نرخ تأخير راه‌اندازي سرورها و اندازه بافر سبب افزايش هزينه مه، و افزايش عواملي مانند تعداد سرورهاي موجود در مه، نرخ سرويس‌دهي و قابليت دسترسي سبب كاهش هزينه مه مي‌شوند؛ و هرچه احتمال رد شدن وظايف در لايه مه افزايش يابد هزينه تخليه‌بار بيشتر، و به هزينه ابر متمايل مي‌شود. سياست پيشنهاد شده جهت اعزام وظايف به سرورهاي ناهمگون عملكرد بهتري نسبت به سياست‌هاي اعزام نظير اولين سريع‌ترين سرور، اولين كندترين سرور و يا انتخاب تصادفي سرور دارد و توانسته است تا 31٪ سبب كاهش هزينه شود. نتايج شبيه‌سازي نشان مي‌دهند روش پيشنهادي جهت تخليه‌بار عملكرد بسيار بهتري نسبت به حالتي دارد كه تمام سرورهاي مه روشن هستند. مشابه بودن نتايج شبيه‌سازي با نتايج حل تحليلي نشان دهنده اعتبار مدل و نتايج به دست آمده هستند. روش پيشنهادي براي سيستم‌هاي مهي مناسب است كه نيازهاي كاربران اينترنت اشياء جهت تخليه‌بار متغير باشد.
شماره ركورد
211054
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي كامپيوتر- نرم‌افزار
استاد راهنما
محمد عبداللهي اَزگُمي