تدوين استاندارد استقرار مديريت دانش در صنعت هسته‌اي ايران با بهره گيري و تطبيق ايزو مديريت دانش

كارشناسي ارشد

صنعت هسته‌اي در ايران، ضمن نوپا بودن، مانند ساير صنايع بزرگ و با تكنولوژي بالا، دانش بنيان است و تا حد زيادي به دانش كاركنان ماهر متكي است. مديريت دانش هسته‌اي به منظور اطمينان از پيوستگي نوآوري و تشويق به آن، تضمين ايمني و امنيت هسته‌اي و اطمينان از اينكه مزاياي انرژي هسته‌اي براي نسل‌هاي آينده نيز قابل استفاده است، موضوعي حياتي است. در اين پژوهش با بهره‌گيري از رويكرد پژوهش كيفي، با روش تحليل محتواي جهت دار و با ابزارهاي مرور كتابخانه‌اي و مصاحبه با خبرگان صنعت، استانداردي كاربردي منطبق با استاندارد ISO 30401 در 3 بعد و 14 مفهوم نهايي براي مديريت دانش هسته‌اي ارائه مي‌گردد. ابعاد اصلي الزامات در توسعه دانش، انتقال و تبديل دانش و توانمندسازها دسته بندي شدند. در بعد توسعه دانش، مفاهيم دريافت دانش جديد، به‌كار بردن دانش جاري، حفظ دانش جاري و رسيدگي به دانش منسوخ يا نامعتبر انتخاب گرديد. براي بعد انتقال و تبديل دانش، مفاهيمي نظير تعامل انساني، ارائه دانش، تركيب دانش و دروني سازي و يادگيري و نهايتا براي بعد توانمندسازها، مفاهيمي همچون سرمايه انساني، فرايندها، فناوري و زيرساخت، حكمراني و فرهنگ مديريت دانش دسته بندي مي‌گردد. مفهوم حكمراني، مفهومي بسيط است كه خود به 6 مفهوم جزئي‌تر رهبري، طرح‌ريزي، پشتيباني، عمليات، ارزشيابي عملكرد و بهبود تقسيم مي‌شود. از آنجا كه تاكنون سندي جامع تحت عنوانه استاندارد مديريت دانش هسته‌اي توليد نشده است، نتايج اين پژوهش كه با بهره‌گيري و تطبيق با يك استاندارد بين المللي تهيه شده است، علاوه بر مثمر ثمر بودن در سازمان‌هاي توليدي و پژوهشي، براي مديريت دانش هسته‌اي، مي‌تواند بعنوان يك مرجع در برنامه KMAV آژانس بين المللي انرژي اتمي مورد بهره برداري قرار گرفته و بعنوان يك نمونه مطلوب به كشورهاي عضو انعكاس يابد.

210790

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهدي عبدالحميد

مديريت- مديريت تكنولوژي ـ نوآوري تكنولوژي

امير ذاكري