بررسي تاثير ابزار تكنولوژي نوين بانكداري الكترونيك بر بازدهي و ريسك

كارشناسي ارشد

فنآوري اطلاعات اثرات شگرفي بر صنعت بانكداري داشته است. بانكها و مؤسسات مالي نيز حضور خود را با اهداف گوناگون در عرصه هاي تكنولوژي نوين تثبيت كرده اند. استفاده از فن آوريهاي نوين در نظام بانكداري يك ضرورت انكارناپذير است . بنابراين، بانكي در ارائه خدمات مطلوب و تمام وقت به مشتريان و به دنبال آن كسب سود، عملكرد بهتري دارد كه از ابزارهاي نوين پرداخت، بيشترين بهره برداري را داشته باشد. لذا با توجه به اهميت موضوع سودآوري در عمليات بانكداري، هدف از اين تحقيق "بررسي تاثير ابزار تكنولوژي نوين بانكداري الكترونيك بر بازدهي و ريسك بانك هاي ايراني " مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق، كليه بانك هاي ايران و نمونه آماري شامل اطلاعات بانكهاي ايراني در سال هاي 1384 تا 1395 است. با توجه به تعريف هاي متعدد و متنوع از بانكداري الكترونيك كه دربرگيرنده تمام ابزارهاي پرداخت الكترونيك است، در اين پژوهش بانكداري الكترونيكي را با تمركز بر 6 ابزار پرداخت الكترونيكي مهم و تأثيرگذار آن، شامل دستگاه هاي خودپرداز، پايانه فروش، شعب آنلاين، شعب سوئيفتي، كارتهاي بانكي صادر شده و پايانه شعب است. براي بررسي تأثير ابزارهاي مختلف بانكداري الكترونيكي بر سودآوري و ريسك بانك ها، از مدل اقتصادسنجي داده هاي تابلويي استفاده شده است. متغير وابسته، بازده دارايي هاي بانك ها است كه با استفاده از شاخص ريسك، تعديل شده است. علاوه بر متغير هاي توضيحي مرتبط با بانكداري الكترونيك كه شامل شش متغير فوق مي باشد، برخي متغيرهاي كنترل كه بر اساس مباني نظري بر عملكرد بانك ها تاثير دارند نيز در اين مطالعه مورد استفاده قرار گرفته كه عبارتند از اندازه بانك؛ نسبت مجموع مانده مطالبات سررسيد گذشته، معوق و مشكوك الوصول به دارايي ها؛ و نسبت درآمدهاي غير مشاع به كل در آمدهاي بانكي. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه گرچه از منظر مشتري، خدمات بانكداري الكترونيكي به بانك ها در وظيفه تسهيل گري مبادلات كمك مي كند، اما تاثير قابل ملاحظه اي بر عملكرد بانك ها بر جاي نمي گذارد.

210687

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمد پارسانژاد

مديريت تكنولوژي گرايش انتقال

دكتر سعيد ميرزامحمدي