سنتز و شناسايي نانوحامل هاي مغناطيسي و گرافن اكسيدي بر پايه چارچوب‌هاي فلز-آلي Cu-TCPP و Cu3(BTC)2 (HKUST-1) و بررسي توانايي اين نانوذرات حساس به pH در دارورساني هدفمند به تومور

دكتري

اخيراً، استفاده از نانوحامل ها به منظور دارورساني هدفمند مورد توجه قرار گرفته است. در سامانه‌هاي دارورسان هدفمند، دارو به بافت هدف هدايت مي‌شود و اثرات نامطلوب آن بر روي بافت‌هاي سالم كاهش مي‌يابد. سه پژوهش با هدف طراحي، سنتز و بررسي عملكرد سيستم‌هاي دارورسان هدفمند و كارآمد براي رهايش كنترل شده داروي ضد سرطان با استفاده از نانوحامل هاي گرافن اكسيدي و مغناطيسي بر پايه چارچوب‌هاي فلز-آلي Cu-TCPP و Cu3(BTC)2 انجام شد. نانوحامل هاي سنتز شده با روش‌هاي XRD، FT-IR، UV-Vis، BET، Raman، VSM، FE-SEM، EDX، TEMو Zeta-potential مورد شناسايي و بررسي قرار گرفتند. نانوحامل هاي تهيه شده به دليل داشتن ويژگي‌هاي منحصر بفردي مانند مساحت سطح بالا، زيست سازگاري خوب، ساختارهاي حفره‌اي و مناسب براي بارگيري دارو و حساس بودن به محرك‌هاي داخلي و خارجي از جمله pH و ميدان مغناطيسي خارجي براي آزادسازي هدفمند و كنترل شده داروي ضد سرطان دوكسوروبيسين (DOX) استفاده شدند. آزمايش بارگذاري دارو انجام شد و فرآيند رهايش در شرايط برون تني (In vitro) درمحيط هاي بافر فسفات با pH هايي مشابه با pH خون و تومورهاي سرطاني بررسي شد. نتايج رهايش، بيانگر رهايشي پايدار و كنترل شده و همچنين حساس به pH بوده و رهايش دارو در محيط‌هايي مشابه با اسيديته تومور با سرعت بيشتري انجام شد. همچنين مطالعات كيفي (تصاوير ميكروسكوپي فلوئورسانس) و كمّي (فلوسايتومتري) جذب سلولي، رهايش كنترل شده و آهسته دارو را اثبات كردند. سميت داروي دوكسوروبيسين، نانوحامل هاي حاوي دارو و فاقد دارو بر روي رده‌هاي سلولي سرطاني MCF-7 (سرطان سينه) و HeLa (سرطان دهانه رحم ) و سلو ل هاي سالم HUVEC ( سلول‌هاي اندوتليال وريدي ناف انسان) و NIH-3T3 (سلول‌هاي فيبروبلاست جنين موش) با استفاده از آزمون MTT بررسي شد. نتايج نشان داد كه نانوحامل هاي حاوي دارو در مقايسه با داروي آزاد بيش‌ترين سميت را بر روي سلول‌هاي سرطاني و كم‌ترين سميت را بر روي سلول‌هاي سالم دارند. اثر درماني در شرايط درون تني (In vivo) بر روي موش‌هاي Balb/c حامل تومور 4T1 مورد مطالعه قرار گرفت كه نانوحامل حاوي دارو به طور قابل توجهي اثرات ضد توموري بيش‌تري را در مقايسه با دوكسوروبيسين آزاد نشان داد. همچنين نانوحامل هاي مغناطيسي از نظر ظرفيت تصويربرداري رزونانس مغناطيسي (MRI) مورد مطالعه قرار گرفتند.

210671

دانشگاه علم و صنعت ايران

سيدمرتضي نقيب - فاطمه ملاعباسي

شيمي- معدني

رحمت اله رحيمي