اثرات وابسته به زمان خوراك مكمل شده با تانن قابل هيدروليز بر ميكروبيوم، هيستولوژي روده كوچك و عملكرد جوجه هاي گوشتي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي كشاورزي

كارشناسي ارشد

مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر سطوح مختلف تانن قابل هيدروليز در دوره‌هاي مختلف پرورش بر صفات عملكردي، شمارش تفكيكي گلبول‌هاي سفيد خون، وزن نسبي اندام‌هاي داخلي، جمعيت ميكروبي، پاسخ‌هاي ‌‌ايمونولوژيك و هيستولوژي روده كوچك جوجه‌هاي گوشتي صورت گرفت. براي اين منظور، از تعداد 1092 قطعه جوجه گوشتي (خروس) يك روزه سويه راس 308 در قالب يك طرح كاملاً تصادفي با 7 تيمار، 6 تكرار و 26 جوجه در هر تكرار استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي شامل: گروه شاهد (بدون هر گونه افزودني)، جيره پايه به همراه 1000 و 2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز از ابتداي دوره تا 24 روزگي، جيره پايه به همراه 1000 و 2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز از 25 تا 42 روزگي، جيره پايه به همراه 1000 و 2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز از ابتداي دوره تا 42 روزگي بودند. يافته‌هاي آزمايش حاضر نشان داد كه استفاده از سطح 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز در دوره پاياني و نيزكل دوره پرورش موجب بهبود درصد لنفوسيت‌ها (01/0P<)، كاهش نسبت هتروفيل به لنفوسيت (06/0P=)، افزايش تيتر آنتي‌بادي كل و غلظت پلاسمايي IgG در پاسخ ايمني اوليه (01/0P<) و افزايش غلظت IgM در پاسخ ايمني ثانويه (01/0P<) شد. اين در حالي بود كه تغذيه سطح 2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم در دوره‌هاي مختلف پرورشي موجب افزايش نسبت هتروفيل به لنفوسيت و كاهش تيتر آنتي‌بادي‌ها گرديد (05/0P<). هرچند وزن نسبي قلب و روده تحت تأثير تيمارهاي آزمايشي قرار نگرفت اما به دنبال استفاده از سطح بالاي تانن مورد آزمون در دوره‌هاي مختلف پرورش، ‌وزن نسبي كبد (01/0P<)، پانكراس (09/0P=)، طحال (05/0P<) و بورس فابريسيوس (07/0P=) كاهش يافت. با اين وجود بالاترين ميزان وزن نسبي تيموس زماني حاصل شد كه در دوره پاياني از سطح 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن بهره برده شده بود (01/0P<). تغذيه سطوح افزايشي تانن قابل هيدروليز در دوره رشد و يا براي كل دوره موجب افزايش جمعيت لاكتوباسيل‌ها (05/0P<) و كاهش جمعيت اشرشياكلاي روده‌اي (01/0P<) شد. با اين وجود جمعيت سالمونلاها تحت تأثير تيمارهاي آزمايشي قرار نگرفت. بيشترين ميزان طول پرز و نسبت طول پرز به عمق كريپت و نيز بالاترين سطح جذب مربوط به پرندگاني بود كه با جيره حاوي 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز در دوره پاياني استفاده نموده بودند (01/0P<). در اين ميان كمترين ميزان طول پرز و نسبت طول پرز به عمق كريپت و نيز سطح جذب اپيتليومي در تيمارهاي دريافت كننده 2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن در دوره آغازين و كل دوره بود. تعداد سلول‌هاي گابلت (08/0P=) و نيز قطر فوليكول‌هاي لنفاوي لاميناپروپريا (01/0P<) نيز به دنبال استفاده از سطح بالاي تانن قابل هيدروليز در دوره پاياني و يا كل دوره افزايش يافت. كمترين ميانگين مصرف خوراك روزانه براي دوره پاياني و در كل دوره پرورش زماني بود كه از جيره‌هاي حاوي سطح 1000 و يا 2000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز تنها در دوره پاياني پرورش استفاده شده بود (01/0P<). بالاترين ميانگين افزايش وزن روزانه نيز متعلق به پرندگاني بود كه از سطح 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز در بازه زماني 42-25 و يا 42-1 روزگي استفاده كرده بودند (01/0P<). ضريب تبديل غذايي در دوره پاياني و در كل دوره پرورش تحت تأثير تيمارهاي غذايي قرار گرفت (01/0P<). در اين بازه‌هاي زماني، برترين ضريب تبديل غذايي متعلق به پرندگاني بود كه از سطح 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز در بازه زماني 25-42 روزگي استفاده شده بود و ضعيف‌ترين مقدار عددي اين شاخص به دنبال مصرف سطح دو برابري تانن در كل دوره آزمايشي رخ داد (01/0P<). لذا نتايج آزمايش حاضر نشان‌دهنده آن است كه بهره‌گيري از سطح 1000 ميلي‌گرم بر كيلوگرم تانن قابل هيدروليز در دوره پاياني (42-25 روزگي) مي‌تواند از طريق بهبود پاسخ‌هاي ايمونولوژيك و نيز تعديل ميكروبيوم گوارشي و شاخص‌هاي هيستومورفولوژيك دستگاه گوارش، موجبات بهبود عملكرد توليدي جوجه‌هاي گوشتي را فرآهم آورد.

210570

علوم دامي (فيزيولوژي دام و طيور)

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

بنفشه خليلي

محمد صدقي، مهدي كديور

اميرحسين مهدوي