پايش وضعيت خطوط ريلي با اندازه گيري ارتعاشات واگن

كارشناسي

با توجه به گسترش روزافزون حمل و نقل ريلي، داشتن خطوط ريلي مطلوب و ايمن از اهميت به سزايي برخوردار مي باشد. از اين رو براي اطمينان از عملكرد خطوط راه آهن بايستي نسبت به ارزيابي آن اقدام و به موقع خرابي هاي خط را شناسايي نمود. ناهمواري هاي خط باعث افزايش ارتعاشات وسيله نقليه و در نتيجه كاهش راحتي سفر و ايمني مي گردد؛ بنابراين بي نظمي هاي خط ميتواند به عنوان شاخصي براي مديريت و نظارت شرايط مسير مورد استفاده قرار گيرد. در پايش وضعيت خطوط ريلي، يكي از روش هاي ارزيابي خط از طريق مشاهدات ارتعاشات بدنه واگن صورت ميگيرد؛ كه مزيت آن نسبت به ديگر روش ها نظارت آسانتر، هزينه كمتر و عدم نياز به قرارگيري در محيطي مانند بوژي كه باعث آسيب ديدن و درنتيجه تعميرونگهداري زياد مي گردد، است. در اين پايان نامه شبيه سازي ديناميكي حركت بر روي خط داراي ناهمواري ها در نرم افزار يونيورسال مكانيزم انجام شد و به جهت بررسي محدوده خرابي مقدار مجذور ميانگين مربعات شتاب ارتعاشي محاسبه شد. همچنين به سبب تاثير ارتعاشات ناشي از آن بر روي راحتي مسافران، راحتي سفر مطابق فيش UIC 513 براي دو كلاس خرابي مختلف محاسبه و مقايسه شد. نتايج نشان ميدهد زماني كه سرعت افزايش يابد، مقدار RMS آن نيز افزايش يافته و براساس مقدار آستانه RMS هنگامي كه بيشتر از m/s^2 1 گردد، در آن موقعيت احتمال خرابي وجود دارد كه نيازمند بازرسي مي باشد. ضمن محاسبه شاخص راحتي سفر نتايج حاكي از آن است كه راحتي سفر در كلاس خط 6 به مراتب بهتر از كلاس خط 2 بوده و همچنين عدد شاخص راحتي سفر براي نقاط انتهاي واگن نسبت به مركز واگن بيشتر (بدتر) ميباشد.

210488

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي ماشين هاي ريلي

دكتر محمدعلي رضواني بابلي