آناليز مقايسه اي تاثير دهان شويه هاي گياهي، فلورايد و غير فلورايد بر مهار رشد و تشكيل بيوفيلم درStreptococcus mutans و Streptococcus sanguinis

بندرانزلي

با توجه به اهميت استرپتوكوكوس سانگوييس و استرپتوكوكوس موتانس در ايجاد عفونتهاي دنداني و اهميت استفاده از دهانشويه هاي غير گياهي و گياهي با توجه به اثر سوء كمتر آن نسبت به نوع شيميايي، نياز به يافتن و توليد مواد طبيعي مناسب مثل عصاره هاي گياهي به عنوان جايگزين مواد شيميايي توصيه ميشود. بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين اثرات آنتي باكتريايي و آنتي بيوفيلم دهان شويه هاي گياهي ، فلورايد و غير فلورايد بر استرپتوكوكوس سانگوييس و استرپتوكوكوس موتانس و مقايسه اثر آن ها انجام گرديد. روش كار: در اين مطالعه با دو روش انتشار در چاهك و روش ميكروبراث دايلوشن حداقل غلظت مهاركنندگي (MIC) دهانشويه ها تعيين گرديد. هم¬چنين براي تعيين اثر ضدبيوفيلم از روش ميكروتيتر پليت استفاده شد. نتايج: نتايج چاهك پليت نشان داد كه براي غلظت 500 تا 125 ميكروگرم بر ميلي ليتر دهان شويه گياهي و بدون فلورايد هاله اي تشكيل نشد. براي استرپتوكوك موتانس و سانگويس در غلظت 500 ميكروگرم بر ميلي ليتر دهان شويه حاوي فلورايد اندازه قطر هاله 10 ميلي متر بود. براي استرپتوكوك موتانس حداقل و حداكثر اندازه قطر هاله 12 و 17 ميلي متر بود كه در غلظت 125 و 500 ميكروگرم بر ميلي ليتر دهان شويه كلر هگزيدين حاصل شد. براي استرپتوكوك سانگويس حداقل و حداكثر اندازه قطر هاله 8 و 15 ميلي متر بود كه در غلظت 125 و 500 ميكروگرم بر ميلي ليتر دهان شويه كلر هگزيدين حاصل شد. حداقل غلظت مهاري دهانشويه گياهي و دهانشويه حاوي فلورايد براي استرپتوكوك موتانس و سانگوئيس 500 ميكروگرم بر ميلي ليتر بود، در حالي كه حداقل غلظت مهاري در مورد دهانشويه بدون فلورايد ديده نشد. در حالي كه مقدار MIC دهان شويه كلر هگزيدين براي استرپتوكوك موتانس و سانگوئيس 25/31 ميكروگرم بر ميلي ليتر بود. دهان شويه هاي گياهي، با و بدون فلورايد نتوانستند به¬طور قابل ملاحظه¬اي مانع از تشكيل بيوفيلم در هر دو سويه مورد مطالعه شوند. ولي دهان شويه كلرهگزيدين در رقت هاي 125 تا 25/32 ميكروگرم بر ميلي ليتر، اثر ضد بيوفيلم قابل ملاحظه در هر دو سويه مورد مطالعه نشان داد. نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه دهانشويه كلرهگزيدين در مقايسه با ساير دهانشويه هاي مورد مطالعه خاصيت ضد باكتريايي و ضد بيوفيلم قابل ملاحظه بر روي هر دو باكتري مورد مطالعه داشت. كه مي توان از اين تركيب به عنوان عامل پيشگيري كننده از پوسيدگي دندان در مواد و تركيبات مورد استفاده در دندانپزشكي استفاده كرد. البته اين امر نيازمند مطالعات گسترده تر پيرامون تعيين ميزان سميت سلولي و عوارض جانبي آن مي باشد كه در آينده و طي مطالعات آتي محقق خواهد شد. كلمات كليدي: فلورايد، غير فلورايد، استرپتوكوكوس موتانس و استرپتوكوكوس سانگوئيس

210426

علوم پزشكي گيلان