بررسي نشانگرهاي قلبي و يافته¬هاي اكوكارديوگرافيك و ارتباط آن¬هاباپيش آگهي در بيماران مبتلا به پنوموني ناشي از COVID-19بستري دربخش مراقبت¬هاي ويژه مركز آموزشي درماني بيمارستان رازي رشت از ابتداي فروردين 1399 تا پايان خرداد 1400

رشت

مقدمه: علايم ويروس كرونا در بيماران با وضعيت شديد بيماري با درگيري ساير ارگان¬ها نظير قلب همراه مي¬باشد. ميوكارديت در اين بيماران به عنوان شايع¬ترين عارضه قلبي با افزايش سطح نشانگرهاي قلبي همراه مي¬باشد. با وجود گزارشات متعدد مبني برظهور عوارض قلبي در بيماران مبتلا به COVID-19 و افزايش شدت بيماري و مرگ و مير ناشي از آن، تاكنون مكانيسم اين عوارض بخوبي مشخص نشده است. اين مطالعه در استان گيلان به منظور ارزيابي تغييرات نشانگرهاي قلبي و يافته¬هاي اكوكارديوگرافي در بيماران مبتلا به پنوموني COVID-19صورت گرفت. مواد و روش¬ها:در اين مطالعه مقطعي- تحليلي بيماران مبتلا به پنوموني ناشي از COVID-19مراجعه كننده به بخش مراقبت¬هاي ويژه بيمارستان رازي رشت از ابتداي فرودين ماه سال 1399 تا پايان خرداد ماه سال 1400 به صورت گذشته نگر بررسي شدند. بيماران در فاز شديد و يا بحراني بودند كه براساس معيارهاي ورود، با روش تمام شماري وارد مطالعه شدند. متغيرهاي دموگرافيك شامل جنسيت، سن، سابقه مصرف سيگار، بيماري زمينه¬اي، تست-هاي آزمايشگاهي مانند D-dimer، Cpk، LDH، CK-MB، IL-6، ESR، CRP و تروپونين در روز اول بستري دربخش ICU جمع¬آوري گرديد. هم¬چنين نوار قلب و نتايج اكوكارديوگرافي مانند EF، TAPSE، LVD، SPAP، RVD و TRGعلاوه بر بدو پذيرش، مجددا در طي 48 تا 72 ساعت بعد و يا درصورت صلاحديد متخصص قلب يا فوق تخصص مراقبت¬هاي ويژه قبل از ترخيص از ICU انجام شد. داده¬ها در نرم¬افزار SPSS نسخه 24 تحليل شد. نتايج: داده¬هاي ثبت شده از 116 بيمار مبتلا به پنوموني در بازه سني 18 تا 89 سال تحليل شد. در پيگيري بيماران، ميزان مرگ و مير در 8/88% مورد مشاهده شد. يافته DysfunctionDiastolicدرجه 1، در 8/79% بيماران وجود داشت و بين اين فاكتور و مرگ و مير ارتباط معناداري وجود داشت (017/0P=). فراواني DysfunctionDiastolicنوع 1 و 2 در بيماران فوتي بيش¬تر بود. هم¬چنين ارتباط معناداري بين مرگ و مير با فاكتورهاي Ddimer (023/0P=) وLDH (002/0P=) و ESR (006/0P=) وجود داشت. ميانگين فاكتورهاي D-dimer وLDH و ESR در بيماران فوتي بيش¬تر بود. در 1/37% نتايج ECG به صورت Normal Sinus و در 5/59% به صورت Sinus tachycardia بود. و اين فاكتور ارتباط معناداري با مرگ و مير نداشت. ارتباط معنادار بين IL6 با فاكتورهاي LVD (034/0P=) و RVD (014/0 P=) وجود داشت . اما بين تروپونين و DysfunctionDiastolic ارتباط معني‌داري مشاهده نشد(264/0P=). IL-6 در بيماران داراي LVD به طور معناداري بيش¬تر از بيماران بدون آن بود(034/0P=).اما در بيماران فاقد RVD بطور معني داري ميانگين IL- 6 بالاتر بود (014/0P=). نتيجه¬گيري: فاكتور DysfunctionDiastolic و فاكتورهاي آزمايشگاهي Ddimer وLDH و ESRابزار مناسبي در پيش-بيني پيش آگهي بيماران مبتلا به پنوموني ناشي از كوويد مي¬باشند. كليد واژه: نشانگرهاي قلبي، اكوكارديوگرافي،پيش آگهي، پنوموني،COVID-19

210021

علوم پزشكي گيلان