عنوان
بررسي اثر بخشي نانوذرات ZnO-TiO2 بر باكتري سودوموناس آئروژينوزا مقاوم به آنتيبيوتيك جداشده از زخم بيماران سوختگي در بيمارستان ولايت رشت و تاثير اين نانوذرات بر زخم سوختگي نمونه حيواني رت ويستار آلبينو در سال
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه: مشكل بروز مقاومت آنتي بيوتيكي توسط سازمان بهداشت جهاني بهعنوان خطري جدي براي توانايي ما در درمان بيماريهاي عفوني
عنوان شده است. اين مقاومت ميتواند دلايل عديدهاي ازجمله، استفاده گسترده از آنتيبيوتيكها داشته باشد. آنتيبيوتيكها در درمان
بسياري از عفونتها داراي اهميتي ويژه مي باشند. درعين حال، ظهور جهش هاي مقاوم در باكتريها نسبت به آنتيبيوتيكها نيز اجتناب
ناپذيراست. لذا ميتوان علاوه بر راهكار معرفي آنتيبيوتيكهاي جديد، در مواردي حاد كه احتمال بروز اين مشكل بيشتر بوده و جان بيمار در
معرض خطر است، از راهكارهاي امدادي نيز بهره گرفت. چون عفونتهاي حاد در زخم سوختگي بنا به دلايل مورفولوژيكي آن، تسهيل
ميگردد و احتمال بروز آن زياد و جان بيمار در معرض خطر جدي قرار ميگيرد.
مواد و روشها: از زخم سوختگي بيماران بستري در بيمارستان ولايت رشت نمونه گيري صورت گرفت. سپس تشخيص هويت باكتري
جداشده ابتدا با روشهاي بيوشيميايي و پس از آن تاييد مولكولي انجام شد. ابتدا بررسي طيف مقاومت آنتيبيوتيكي باكتري سودوموناس
آئروژينوزا به روش انتشار از ديسك و براساس دستورالعمل 2021CLSI انجام شد. از نانوذره ZnO/TiO2 نسبت تركيبي 2:1 تهيه شد.
آنگاه براي اين نسبت از نانوذرات فوق رقتهاي 2 / 0 ، 4 / 0 ، 6 / 0 ، 8 / 0 ، 1 mg/ml آماده و به مدت يكساعت توسط تابش UV A فعالسازي
صورت گرفت. با تهيه ديسكهاي محتوي اين رقتها، براي باكتري سودوموناس آئروژينوزا قطر منطقه عدم رشد ايجادشده بهروش انتشار از
ديسك، در مقابل ديسك بلانك، اندازهگيري و مقايسه گرديد. براي انجام تست حيواني تعداد 12 موش نر آزمايشگاهي از نژاد رت ويستار آلبينو
استفاده شد و بر روي تمامي موشهاي مورد مطالعه تحت شرايط كنترلشده و پس از القاي بيهوشي و بي حسي، زخم سوختگي در محل
آناتوميكي و درجه سوختگي يكسان القا شد. سپس مقدار مشخصي از باكتري سودوموناس آئروژينوزا جداشده از زخم سوختگي بيماران در
بيمارستان ولايت به زخم القاشده در موشها تلقيح ميشود. حيوانات آلوده شده با اين باكتري، با دوزهاي مختلف نانوذرات ZnO/TiO2 كه با
نسبت 2:1 تركيب شدهاند تيمار شدند و بهترين دوز در حذف باكتري مقاوم به آنتيبيوتيك نيز ثبت گرديد.
دست آمده در نتايج در نسبت ¬ نتايج: مقايسه قطر هاله عدم رشد به 2:1 نانوذرات ZnO/TiO2 نشاندهنده روابط زير براي رقتها ميباشد:
2 / 0 < 4 / 0 < 6 / 0 < 8 / 0 < 1 . همچنين در تست حيواني مشاهده گرديد كه با افزايش رقت نانوذرات ZnO/TiO2 تسريع در بهبود و درمان عفونت
زخم سوختگي آلوده با باكتري سودوموناس آئروژينوزا حاصل گرديد كه اين رابطه در رقت هاي مختلف به صورت 1 > 8 / 0 > 6 / 0 > 4 / 0 > 2 / 0
ميباشد.
نتيجه گيري: در اين مطالعه اثرات مهاري رشد باكتري سودوموناس آئروژينوزا توسط نسبت و رقتهاي مذكور از نانوذرات هدف مورد ارزيابي
قرارگرفت. مشاهده پتانسيل اثر بخشي استفاده از اين ذرات در مدل حيواني نشان داده شدهاست كه ميتواند با مطالعات تكميلي كارآزمايي
باليني در انسان، راهكار درماني جديدي را در آينده در مواجه با عفونتهاي مقاوم به آنتيبيوتيك زخم پيشنهاد دهد.
كليدواژه: نانودرات ZnO/TiO2 ، مقاومت آنتيبيوتيكي، انتشار از ديسك، زخم سوختگي، سودوموناس آئروژينوزا
شماره ركورد
209728
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان