• عنوان

    بررسي راديوگرافيك رعايت اصول علمي در طراحي پست و كورهاي ريختگي توسط دندانپزشكان عمومي شهر رشت در سال 1399-1400

  • محل تحصيل
    بندرانزلي
  • چكيده
    مقدمه : دندان هاي با درمان كانال ريشه به دليل از دست رفتن ساختار دنداني نسبت به دندان هاي زنده ضعيف مي گردند و نياز به بازسازي نسوج از دست رفته دارند، جهت ترميم اين دندان ها از درمان پست و كور استفاده مي شود . در صورت شكستت درمان، هميشه در عمل، امكان تجديد پست به دليل هزينه بر بودن و وقت گير بودن آن و نيز عدم امكان خارج كردن پست باند شده، وجود ندارد. لذا برآن شديم مطالعه اي با هدف بررسي راديوگرافي رعايت اصول علمي در طراحي پست و كور هاي ريختگي توسط دندان پزشكان عمومي رشت در سال 1399-1400 انجام دهيم. روش اجرا: اين مطالعه از نوع توصيفي – مقطعي بوده كه در سال 1399-1400 انجام شد. جامعه ي مورد مطالعه 323 كليشه هاي راديوگرافي پري اپيكال بيماران مراجعه كننده به مطب خصوصي رشت بود كه براي آنها راديوگرافي پري اپيكال تجويز شده بود. فاصله بين گوتا پركا تا پست ريختگي، وجود يا عدم وجود پوسيدگي راجعه، وضعيت )مطلوب يا نا مطلوب بوده ( درمان ريشه و در صورت نامطلوب بودن دليل آن و فاصله زماني درمان ريشه تا پست، ميزان گپ يا فاصله بين كور ريختگي با دندان، طول پست، گروه دندان، اندازه گيري و ثبت شد. اندازه گيري ها با استفاده از كوليس ديجيتال بر روي نگاتوسكوپ توسط يك نفردانشجوي سال آخر دندان پزشكي زير نظر يك نفر متخصص پروتزهاي دنداني انجام گرفت. نتايج: در 56 %موارد پوسيدگي راجعه وجود داشت. ميانگين طول پست 3.8 ميلي متر ، حداقل طول پست 18.4 و حداكثر طول پست 61.12 ميلي متر بود. ميانگين طول كانال 61.14 ميلي متر ، حداقل طول كانال 38.10 و حداكثر طول كانال 61.21 ميلي متر بود. ميانگين نسبت طول پست به طول كانال 56.0 ، حداقل 33.0 و حداكثر 86.0 بود. ميانگين ميزان گپ يا فاصله بين كور ريختگي با دندان 35.0 ميليمتر، حداقل 0.0 ميليلمتر و حداكثر 4.0 ميليمتر بود. ميانگين فاصله بين گوتا پركا تا پست ريختگي 38.1 ميليمتر، حداقل 0.0 ميليلمتر و حداكثر 23.4 ميليمتر بود. 7.46 %درمان ريشه ها نامطلوب بود. 7.35 %موارد درمان ريشه ، طول پركردگي مناسبي نداشتند، 5.34 %داراي التهاب بودند. نتيجهگيري: با توجه به نتايج مطالعه ي حاضر در بيش از نصف موارد پوسيدگي راجعه وجود داشت و تقريبا نصف درمان ريشه ها مطلوب نبود. در اكثر موارد )78 )%ميزان گوتاي باقي مانده بين 3 تا 5 ميليمتر بود. تقريبا طول پست نصف طول كانال بود. ميانگين فاصله بين گوتا پركا تا پست ريختگي كمتر از 2 ميليمتر و قابل قبول بود. كليدواژهها : دانشجويان دندانپزشكي، داول، پروتز ثابت، راديوگرافي پري اپيكال، ترميم پست و ك
  • شماره ركورد
    209653
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان