عنوان
بررسي اختلالات خواب و عوامل مرتبط با آن در بيماران با تروماي خفيف مغزي مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا رشت در سال 1400
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
زمينه و هدف: اختلالات خواب به طور معمول در بيماران دچار تروماي به سر خفيف ((TBI رايج مي باشد با اين حال اين عارضه در اين بيماران مورد ارزيابي و موردتوجه قرار نمي گيرد و اطلاعات محدودي در مورد مديريت بي خوابي در بيماران دچار TBI در دسترس است. بنابراين هدف از مطالعه حاضر ارزيابي كيفيت خواب در هفت مقياس فرعي در بيماران با TBI خفيف بود.
مواد و روش ها: مطالعه ي حاضر از نوع تحليلي- مقطعي بود. در ابتدا بيماران با تروماي خفيف مغزي شناسايي¬شده و سپس پرسشنامه دموگرافيك شامل متغيرهاي سن، جنسيت، وضعيت تاهل و ميزان تحصيلات تكميل شد. سپس در ادامه¬ي مرحله پيگيري بعد از درمان، در مراجعه ي دو هفته بعد به درمانگاه جراحي مغز و اعصاب پرسشنامه كيفيت خواب پيتزبورگ (PSQI) توسط بيماران تكميل شد. داده هاي جمع آوري شده وارد نرم¬افزار SPSS نسخه 22 شد سطح معناداري 05/0 درنظر گرفته شد.
نتايج: در اين مطالعه تعداد 200 بيمار با تشخيص TBI خفيف با ميانگين سني 47/14±87/40 مورد بررسي قرار گرفتند. 50/61 درصد بيماران مورد بررسي مرد بودند. طبق نتايج مطالعه ي حاضر حدود 60 درصد از بيماران مورد بررسي داراي كيفيت خواب ضعيف بودند. طبق نتايج مطالعه ي حاضر كيفيت خواب در بيماران مورد بررسي با سن، جنسيت و مكانيسم تروما ارتباط نداشت. در ادامه طبق نتايج مطالعه ي ما كيفيت خواب در بيماران متاهل و مطلقه، مصرف كننده ي دارو هاي خواب، با شكايت درد، بيماران با سي تي اسكن غيرنرمال و بيماران با GCS بالاتر به طور معنادار كمتر از ديگر افراد بود (05/0>p).
نتيجه گيري: طبق نتايج مطالعه ي حاضر حدود دو سوم از بيماران مورد بررسي داراي كيفيت خواب ضعيف بودند. نتايج مطالعه ي ما نشان مي دهد كه تاهل و طلاق، مصرف داروي خواب، سي تي اسكن غيرنرمال سر و GCS بالاتر با افزايش احتمال بروز اختلالات خواب در بيماران مبتلا به TBI خفيف همراه است.
كليدواژه: تروماي سر، اختلالات خواب، سي تي اسكن، مقايس كماي گلاسكو
شماره ركورد
209591
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان