بررسي تاثير خطوط دايره اي و موازي بر كارايي متروها

كارشناسي

امروزه در سيستم هاي بزرگ، كوچكترين تغييرات مي توانند نتايج بزرگي را به همراه داشته باشند. از اينرو نقش اجزاي سيستم و تاثير آنها بر يكديگر بايد براي تصميم گيرندگان سيستم شفاف باشد. در اين پژوهش نقش خطوط موازي و دايره اي را در مترو ها بررسي نموديم. در اين پژوهش در ابتدا براي به دست آوردن ميزان كارايي مترو شهر هاي مختلف دنيا، شاخص هايي را براي ارزيابي كارايي آنها به عنوان شاخص هاي ورودي و خروجي طراحي نموديم و پس از آن توسط روش تحليل پوششي داده ها، ميزان كارايي و نوع كارايي مترو هاي كلانشهر ها را برآورد نموديم و همچنين مقادير مازاد و كمبود شهر هاي ناكارا را براي بهبود بدست آورديم. در ادامه براي به دست آوردن تاثير خطوط دايره اي و موازي بر كارايي اين متروها از روش رگرسيون توبيت استفاده نموده و رابطه هر يك از نوع طراحي شبكه خطوط مترو را بر كارايي آنها به دست آورديم كه نتايج از تاثير بسيار مثبت خطوط دايره اي بر كارايي مترو ها حاكي مي باشد و مشاهده نموديم كه خطوط دايره اي باعث افزايش سطح كارايي در سيستم حمل و نقل مترو شده است. دليل اين افزايش كارايي مي تواند اين امر باشد كه حلقه ها، قطب هاي شبكه مترو را راحت تر به هم متصل نموده و مجموعه شبكه را براي مسافران بهبود مي بخشد و زمان سفر آنها را كاهش داده است، به نوعي كه مسافران تمايل بيشتري براي انتخاب مترو به عنوان شيوه حمل و نقل درون شهري خود خواهند داشت.

209513

دانشگاه علم و صنعت ايران

حمل و نقل ريلي

دكتر ملودي خادم ثامني