مقايسه عملكرد حافظه افراد وابسته به اوپيوئيد تحت درمان نگهدارنده بوپرنورفين با متادون و افراد سالم

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه و هدف: اعتياد به مواد مخدر اختلال مزمني است كه آسيب جدي بر كاركرد هاي فرد مي گذارد، مطالعات نشان داده اند دو داروي متادون و بوپرنورفين كه جهت ترك اعتياد به اين مواد استفاده مي شوند مي توانند بر عملكرد شناختي اثرات منفي داشته باشند. لذا اين مطالعه با هدف مقايسه ي عملكرد حافظه افراد وابسته به اپيوييد تحت درمان نگهدارنده بوپرنورفين با متادون و افراد سالم انجام شده است. روش بررسي: در اين پژوهش Cross sectional، تعداد 100 نفر از افراد تحت درمان نگهدارنده با بوپرنورفين و 200 نفر از افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون مراجعه كننده به بيمارستان قدس و مراكز درمان سوء مصرف مواد در سطح شهر سنندج، به روش سرشماري، و 200 نفر افراد سالم از بين همراهان بيماران بستري در بيمارستان هاي سنندج، به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. افراد تحت درمان نگهدارنده به دو گروه تحت درمان به مدت 6 ماه تا 2 سال و بالاي 2 سال تقسيم شدند. ابزار جمع آوري داده ها آزمون حافظه باليني وكسلر بود كه به صورت مصاحبه تكميل شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از شاخص هاي توصفي، آزمون تي مستقل و كاي اسكوئر انجام گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات افراد سالم در حافظه كل، كنترل ذهني، حافظه بينايي و يادگيري تداعي ها از هر دو گروه دريافت كننده متادون و بوپرنورفين بالاتر بود (05/0P<). از نظر مدت زمان درمان تنها در خرده آزمون يادگيري تداعي ها با افزايش مدت زمان درمان با متادون، شاهد كاهش ميانگين نمرات بوديم و در افراد تحت درمان با بوپرنورفين، ميانگين نمرات حافظه كل با افزايش مدت درمان به بالاتر از 2 سال افزايش مي يافت كه هر دو از نظر آماري معني دار بودند (03/0=P). نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه افراد سالم در حافظه كل، حافظه كاري، توجه وتمركز و يادآوري فوري نسبت به هر دو گروه تحت درمان با متادون و بوپرنورفين عملكرد بهتري داشتند. همچنين يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه بوپرنورفين در طول زمان اثر بهتري از متادون بر حفظ عملكرد حافظه دارد. كلمات كليدي: اعتياد؛ درمان نگهدارنده؛ متادون؛ بوپرنورفين؛ عملكرد حافظه

209439

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سارا كمالي اردكاني