مقايسه حساسيت و ويژگي روش هاي انگل شناسي و واكنش زنجيره اي پليمراز ( PCR) در تشخيص تريكوسترونژيليازيس انساني در مناطق آندميك استان گيلان در سال 1399

رشت

زمينه و هدف: گونه¬هاي تريكوسترونژيلوس انگل شايع حيوانات علف¬خوار بوده و تريكوسترونژيليازيس يك بيماري مهم مشترك بين انسان و دام مخصوصا در شمال ايران است. روش معمول تشخيص آزمايشگاهي تريكوسترونژيليازيس آزمايش مدفوع به روش مستقيم يا تغليظ است. تا كنون مطالعه جامعي جهت يافتن بهترين روش تشخيص تريكوسترونژيلوس و يافتن حساسيت و ويژگي روش¬هاي تشخيصي آن به صورت چند جانبه در دنيا صورت نگرفته است. اين مطالعه به منظور مقايسه روش¬هاي گسترش مستقيم، فلوتاسيون، فرمالين اتر، هاراداموري، كشت نوترينت آگار و PCR براي تشخيص آلودگي به تريكوسترونژيلوس در ساكنان يكي از مناطق اندميك شمال ايران انجام شد. روش كار: در مجموع 206 نمونه مدفوع تازه از ساكنين روستاي آندميك در شهرستان فومن استان گيلان در طي ماه¬هاي ارديبهشت تا دي 1399 جمع آوري گرديد. تمامي نمونه¬ها جهت تشخيص آلودگي به گونه¬هاي تريكوسترونژيلوس با استفاده از روش¬هاي گسترش مستقيم، فلوتاسيون، فرمالين اتر، هاراداموري، كشت نوترينت آگار و PCR مورد آزمايش قرار گرفتند. يافته¬ها: به طور كلي 72 نمونه از نظر آلودگي به تريكوسترونژيلوس حداقل با يكي از روش¬هاي انگل شناسي مثبت بودند. ميزان حساسيت و ويژگي روش گسترش مستقيم با درنظر گرفتن مجموع روش¬هاي انگل شناسي به عنوان استاندارد طلايي 6/5% و 100%، ميزان حساسيت و ويژگي روش فلوتاسيون 7/91% و 100%، ميزان حساسيت و ويژگي روش فرمالين اتر 5/37% و 100%، ميزان حساسيت و ويژگي روش هاراداموري 3/40% و 100%، ميزان حساسيت و ويژگي روش كشت نوترينت آگار 8/52% و 100% و در پايان ميزان حساسيت و ويژگي روش PCR 2/97% و 3/93% ميباشد. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه، روش فلوتاسيون نسبت به روش¬هاي ديگر انگل شناسي داراي حساسيت بيشتر ميباشد. در مجموع روش مولكولي از روش هاي انگل شناسي كارآمدتر بود. روش PCR حساسيت بيشتري در مقايسه با روش-هاي انگل شناسي داشت و در تشخيص تريكوسترونژيليازيس انساني قابل اعتمادتر بود. واژه¬هاي كليدي: روش فرمالين اتيل استات، كشت نوتريت آگار پليت، گسترش مستقيم، هاراداموري، فلوتاسيون، PCR، تريكوسترونژيلوس، حساسيت، ويژگي

209214

علوم پزشكي گيلان