عنوان
بررسي مقايسه اي دو روش پخش موسيقي و استفاده از عينك هاي سه بعدي صوتي تصويري در كنترل ميزان درد و شدت اضطراب حين تزريق در كودكان10- 4ساله مراجعه كننده به كلينيك دندان پزشكي انزلي
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه : روش هاي هدايت رفتاري اساس برقراري ارتباط خوب دندانپزشك و بيمار خردسال مي باشد. انحراف فكر(حواس پرتي)، يك تكنيك كنترل درد مي باشد كه در كاهش درد و تنش هاي رفتاري در كودكاني كه متحمل امور تهاجمي درماني مي شوند، مؤثر واقع شده است. با توجه به اهميت موضوع كنترل درد و اضطراب كودكان حين تزريق مطالعه اي با هدف بررسي بررسي مقايسه اي دو روش پخش موسيقي و استفاده از عينك هاي سه بعدي صوتي تصويري در كنترل ميزان درد و شدت اضطراب حين تزريق در كودكان10- 4ساله مراجعه كننده به كلينيك دندان پزشكي انزلي انجام شد.
روش اجرا: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني مداخله اي مي باشد. در اين تحقيق 30 نفر كودك 10- 4 ساله به صورت تصادفي بلوك سازي شده كه نياز به تزريق اينفيلتره جهت درمان دندانپزشكي داشتند و به كلينيك دانشكده انزلي بخش اطفال سال 1399 مراجعه كرده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. بيماران 4 جلسه به صورت هفته در ميان مراجعه كردند كه در جلسه اول معاينه و تجويز عكس راديوگرافي و ثبت تاريخچه ي پزشكي و دندان پزشكي و تكميل پرونده و پروفيلاكسي با فلورايد انجام شد. در جلسه هاي دوم، سوم و چهارم كودكان درمان دندان پزشكي به همراه كارتون تام و جري توسط عينك سه بعدي، موسيقي عمو پورنگ توسط هدفون دريافت كردند. در گروه كنترل رفتاري پايه دندان پزشك از طريق صحبت و بدون استفاده از روش انحراف فكر با بيمار ارتباط برقرار كرد. براي ارزيابي درد رفتاري كودك از معيار FLACC و اضطراب كودك از مقياس FIS (facial image scale) استفاده شد.
نتايج: ميانگين سن كودكان 1/2± 7 سال بود و اكثر كودكان در سن كمتر از 6 سال يا بيش از 8 سال بودند. ميانگين نمره FLACC در روش موسيقي به صورت 07/4 و در روش صوتي تصويري به صورت 7/2 و در روش رفتاري پايه به صورت 03/4 بود. در مقايسه سه روش با استفاده از آزمون Repeated ، تفاوت آماري معناداري بين روش صوتي تصويري با دو روش ديگر وجود داشت (05/0>P) اما بين روش موسيقي و روش رفتاري پايه تفاوتي وجود نداشت. در واقع روش موسيقي و روش رفتاري پايه در مقايسه با روش صوتي تصويري باعث افزايش نمره FLACC مي شود. ميانگين نمره FIS در روش موسيقي به صورت7/2 و در روش صوتي تصويري به صورت5/2 و در روش رفتاري پايه 3 بود. در مقايسه سه روش با استفاده از روش GEE ، تفاوت آماري معناداري بين روش صوتي تصويري با روش رفتاري پايه وجود داشت (05/0>P) اما بين روش موسيقي و روش رفتاري پايه تفاوت آماري وجود نداشت.
نتيجه گيري: استفاده از عينك هاي صوتي و تصويري در مقابل استفاده از موسيقي و كنترل رفتاري حين درمان دندانپزشكي ميتواند موجب كاهش اضطراب و درد بيمار در حد معني دار شود.
كليد واژه‌ها: حواس پرتي ، دندان پزشكي كودكان ، تزريق و درد
شماره ركورد
209180
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان