مدل سازي و بهبود عملكرد توربين محور عمودي داريوس نوع H با استفاده از روش CFD

كارشناسي ارشد

توربين بادي محور عمودي داريوس به علت داشتن مزايايي از قبيل عدم وابستگي به جهت جريان باد و قابليت نصب با ارتفاع كمتر نسبت به ساير توربين ها مورد توجه قرار گرفته است و از اين رو تلاش هاي زيادي جهت بهبود عملكرد و افزايش توان خروجي اين توربين انجام شده. در اين پژوهش عملكرد توربين داريوس با استفاده از CFD دو بعدي، شبكه عصبي و به كارگيري آناليز اعداد بي بعد بررسي مي شود. اين رويكرد منجربه كاهش حالات شيبه سازي و صرفه جويي در حجم محاسبات عددي مي شود، در ادامه به معرفي ساختار جديدي از توربين داريوس كه در دو شعاع متفاوت كار مي كند پرداخته مي شود اين ساختار با افزايش دامنه كاري توربين قابليت بهبود توان توليدي در بازه‌ وسيع‌تري از سرعت را دارد همچنين به كارگيري توربين پيشنهادي به علت وجود اختلاف فاز بين دو روتور باعث يكنواخت تر شدن توان توليدي و جلوگيري از حالت ضربه اي كه طبيعت توربين داريوس است مي شود. جهت ارزيابي اين توربين عملكرد آن براي يك مورد مطالعاتي با هدف دستيابي به بيشينه ضريب توان در طول ساعات يك سال بررسي شد. نتايج حاكي از آن بود كه توربين با نسبت شعاعي 88/0 حائز بيشترين ضريب توان است. مقايسه نتايج نشان دادند كه طرح توربين ارائه شده مي‌تواند تا حداكثر 53/12 درصد انرژي ماهيانه دريافتي را نسبت به يك توربين معمولي افزايش دهد.

209137

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مكانيك - تبديل انرژي

دكتر سپهر صنايع