بررسي الگوي تجويز ويتامين 3D در 3 ماهه اول بارداري در خانم هاي باردار مراجعه كننده به بيمارستان الزهرا در سال 1399

رشت

مقدمه: زنان باردار در آسيا و خاورميانه در معرض خطر كمبود ويتامين D هستند و شيوع آن در اين مناطق جزء بالاترين ميزان در سطح جهان است. كمبود ويتامين D مادر با افزايش خطر تعدادي از پيامدهاي نامطلوب سلامت مادر و نوزاد نظير پره¬اكلامپسي، ديابت بارداري و زايمان زودرس مرتبط است. مكمل ويتامين D در دوران بارداري به عنوان مداخله¬اي براي محافظت در برابر پيامدهاي نامطلوب بارداري پيشنهاد شده است. هدف از اين مطالعه بررسي الگوي تجويز ويتامين D3 در سه ماهه اول بارداري مراجعه كننده به بيمارستان الزهرا در سال 1399 بود. مواد و روش¬ها: اين مطالعه مقطعي گذشته نگر، شامل 97 زن باردار مراجعه كننده به بيمارستان در سه ماهه اول بارداري بود. معيارهاي ورود به مطالعه: سن 18 تا 45 سال، حاملگي تك قلو، سن حاملگي كمتر از 14 هفته، عدم وجود بيماري¬هاي خاص مانند بيماري¬هاي قلبي عروقي، كليوي، كبدي و تيروئيد بود. نتايج: در اين مطالعه، 86 بيمار (88.4%) ويتامين D 1000 واحد بين المللي را به صورت روزانه و 4 بيمار (4.1%) ويتامين D 2000 واحد بين المللي را به صورت روزانه دريافت مي¬كردند. 7 بيمار (7.2%) مكمل ويتامين D دريافت نمي¬كردند. ميانگين سني زنان باردار 61/0 ± 5/30 سال بود. ميانگين سطح سرمي 25(OH) زنان باردار 1.02±22.20 نانوگرم در ميلي ليتر بود. همچنين كمبود و فقدان ويتامين D در 13 بيمار (13.4%) و 35 بيمار (36.1%) مشاهده شد. نتيجه¬گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه، الگوي تجويز ويتامين D در دوران بارداري نسبت به مطالعات قبلي بهبود قابل توجهي داشته است و در اكثر موارد مكمل ويتامين D طبق دستورالعمل¬هاي بين المللي دريافت مي¬شد. همچنين كمبود ويتامين D در جمعيت مورد مطالعه مشاهده شد كه نشان¬دهنده نياز به اندازه¬گيري سطح ويتامين D و تجويز مكمل¬هاي ويتامين D قبل از بارداري، براي افراد داراي كمبود است.

209106

علوم پزشكي گيلان