بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي ناشي از سويه هاي ايجاد كننده عفونت ادراري (Uropathogen) جدا شده از بيماران مبتلا به عفونت هاي مجاري ادراري مراجعه كننده به بيمارستان رازي در سال 1398

رشت

مقدمه: عفونت هاي دستگاه ادراري از رايجترين عفونت هاي باكتريايي هستند و بعنوان يك معضل بهداشتي در سرتاسر جهان مطرح مي باشند. عوامل باكتريال ايجادكننده عفونت هاي ادراري شامل طيف گسترده اي از انواع باكتريهاي گرم منفي و گرم مثبت مي باشند. درمانهاي كنوني عفونت هاي ادراري، كمتر از حد مطلوب هستند و شيوع يوروپاتوژن هاي مقاوم به چند دارو در حال افزايش است. هدف از اين تحقيق بررسي فراواني سويه هاي يوروپاتوژن جدا شده از بيماران با عفونت هاي مجاري ادراري با ويژگي هاي دموگرافيك مختلف و نيز بررسي الگوهاي مقاومت آنتي بيوتيكي در ميان آنها مي باشد. مواد و روش ها : در بازه زماني يك سال، تعداد 235 بيمار بواسطه داشتن كشت مثبت ادرار به مطالعه وارد شدند. شناسايي سويه هاي يوروپاتوژن با توجه به معيارهاي باكتريولوژيك و PCR انجام شد. الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي هر كدام از سويه هاي يوروپاتوژن جداسازي شده و نيز توليد كننده ESBLs، با استفاده از روش هاي Kirby-Bauer و Double disc مورد ارزيابي قرار گرفت. كليه اطلاعات باليني و دموگرافيك بيماران نيز بر اساس پرونده بيمار ثبت گرديدند.داده ها به وسيله آزمون اماري كاي-اسكوئر مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.با پي وليو كمتر از 0.05 نتايج : از مجموع 235 بيمار مبتلا به عفونت هاي مجاري ادراري، شيوع عفونت در بين زنان 77% بوده و اكثريت بيماران (52.4%) در گروه سني 61 تا 80 سال قرار داشته و اكثر بيماران سابقه اي از عود عفونت (%81.7)، مصرف آنتي بيوتيك (%74.8) و سابقه بستري (%60) داشتند. E. coli ، با (%82.1) و پس از آن Klebsiella pneumoniae ، با (%10.6) به عنوان بيشترين عوامل يوروپاتوژن مورد شناسايي قرار گرفتند. در ميان سويه هاي يوروپاتوژن گرم منفي و نيز توليد كننده ESBLs، بيشترين مقاومت به ترتيب در مورد آنتي بيوتيك آمپي سيلين با 90.6 درصد ، سيپروفلوكساسين با 70.9 درصد و لووفلوكساسين با 66.4 درصد و بيشترين حساسيت به ترتيب در مورد آنتي بيوتيك مروپنم با 85.2 درصد ، فسفومايسين با 83.9 درصد و ايميپنم با 83 درصد مشاهده شد. كوكسي هاي گرم مثبت جداسازي شده از عفونت هاي مجاري ادراري، نسبت به آنتي بيوتيك پني سيلين مقاوم بوده و نسبت به وانكومايسين و نيتروفورانتوئين حساس بودند. آزمون آماري كاي-اسكوئر با پي وليو كمتر از 0.05 به عنوان معني داري آماري در نظر گرفته شد. نتيجه گيري : مطالعه ما نشان داد كه مهمترين عوامل مستعد كننده عفونت هاي مجاري ادراري عبارتند از؛ سابقه اي از عود عفونت، مصرف آنتي بيوتيك، فشار خون و سابقه بستري. مطالعه ما جهت درمان عفونت هاي مجاري ادراري ناشي از انواع يوروپاتوژن هاي باكتريال گرم منفي، استفاده از آنتي بيوتيك هاي فسفومايسين، ايميپنم، مروپنم و نيتروفورانتوئين و گرم مثبت، وانكومايسين و نيتروفورانتوئين را توصيه مي كند.

209087

علوم پزشكي گيلان