بررسي اختلالات اسكلتي- عضلاني ناشي از كار و عوامل مرتبط در پرستاران شاغل در مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1399-1398

رشت

مقدمه: اختلالات اسكلتي- عضلاني، از مهم ترين معضلات سلامت شغلي در دنياي امروز است كه تقريباً در تمام مشاغل شيوع بالايي داشته و در شغل پرستاري بدليل فعاليت هاي مراقبتي و ارائه خدمات بهداشتي در سطوح مختلف لزوم شناسايي عوامل مرتبط با آن را ضروري مي سازد. مواد و روشها: اين مطالعه تحليلي به روش مقطعي با حجم نمونه 379 نفر از پرستاران شاغل در بخشهاي مختلف 8 مراكز آموزشي درماني شهر رشت به صورت تصادفي طبقه بندي شده تسهيم به نسبت به صورت سيستماتيك انتخاب گرديد و ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه دو قسمتي شامل 1- مشخصات دموگرافيك فردي، عوامل شغلي و عوامل اجتماعي و 2- فرم اصلاح شده و استاندارد نورديك به منظور سنجش اختلالات اسكلتي– عضلاني جمع آوري شد. داده ها با استفاده از روش خود ايفا (تكميل مشخصات فردي، شغلي، اجتماعي و پرسشنامه نورديك) صورت گرفت. اطلاعات گردآوري شده با استفاده از آزمون هاي توصيفي و استنباطي(كاي دو، فيشر، كوكران و ...) در نسخه SPSS ورژن24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه اكثريت (1/88 درصد) پرستاران از اين اختلالات در نواحي مختلف بدن رنج مي برند.از عوامل فردي موثر، سن(p=0/042)، جنس(p=0/001)، (p=0/019) BMI، عوامل شغلي، بيمارستان(p=0/041)، و شيفت كاري (p=0/025) بوده است. از پيامد هاي حاصل از اختلالات اسكلتي- عضلاني بيشترين (52/72 درصد) مربوط به تجربه ي مشكل در 12 ماه گذشته بوده و كمترين (92/9 درصد) از پرستاران پيامد بستري شدن بخاطر مشكل فوق را داشته اند. نتيجه گيري: درصد بالاي شيوع اختلالات اسكلتي عضلاني ناشي از كار مي تواند مربوط به كار سنگين، كمبود نيروي پرستار، نامناسب بودن ابزار و تجهيزات ، فضاي نامناسب كاري و كمبود آگاهي از اصول ارگونوميكي باشد لذا برنامه ريزي و انجام مداخلات آموزشي، بهسازي محيط كاري و رفع موانع و كمبودهاي سازماني و توجه به عواملي كه به كاهش شيوع اختلالات اسكلتي – عضلاني كمك كننده است توصيه ميگردد. كليدواژه¬ها: اختلالات اسكلتي، عضلاني، فرسودگي شغلي، كيفيت زندگي

208783

علوم پزشكي گيلان