برنامه‌ريزي كاربري اراضي با استفاده از مؤلفه هاي شهر هوشمند؛ مورد كاوي منطقه 12 شهر تهران

هسته اصلي برنامه¬ريزي شهري، برنامه‌ريزي كاربري زمين است بدين معنا كه ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌رﯾﺰي ﮐﺎرﺑﺮي اراﺿﯽ «ﻋﻠﻢ ﺗﻘﺴﻴﻢ زﻣﻴﻦ و ﻣﮑﺎن ﺑﺮاي ﮐﺎرﺑﺮدﻫﺎ و ﻣﺼﺎرف ﻣﺨﺘﻠﻒ زﻧﺪﮔﯽ، ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺧﺮدﻣﻨﺪاﻧﻪ فضا به‌منظور ﺑﻬﯿﻨﻪ‌ﺳﺎزي اﻟﮕﻮي ﺗﻮزﯾﻊ ﻓﻌﺎﻟيت‌هاي اﻧﺴﺎن» اﺳﺖو با توجه به توسعه گسترش تكنولوژي، ايده ها و خدمات هوشمند باعث ايجاد تغيير در كاربري هاي شهري، نحوه استفاده شهروندان از اين خدمات، كاربري¬ها و فضا هاي شهري ميگردد. تحقيق حاضر از نوع تحقيق كاربردي و روش بررســي آن توصيفي - تحليلي مي‌باشــد. جمــع‌آوري داده‌هاي مورد نيــاز پژوهش از طريق روش‌هاي كتابخانــه‌اي از جمله نتايج تفصيلي سرشــماري عمومي نفوس و مســكن (1395)، طرح جامع و تفصيلي شهر، نقشه‌هاي وضع موجود (طرح جامع و تفصيلي) و همچنين از طريق اســناد و مجلات، كتــب مرتبط با موضــوع و مطالعه ميداني به منظور بررسي شاخص‌هاي شهر هوشمند و توسعه پايدار صورت گرفته است. پژوهش حاضر 31 شاخص براي برنامه¬ريزي كاربري اراضي و 8 مولفه، 47 معيار و 139 شاخص جهت شهر هوشمند بررسي گرديد كه اين پزوهش بر مبناي مولفه هاي هشتگانه شهر هوشمند بنا شده اند كه شامل؛جابجايي هوشمند، مردم (شهروندان ) هوشمند، زندگي هوشمند، حكمروايي هوشمند، محيط زيست هوشمند، اقتصاد هوشمند، فناوري و زيرساخت هوشمند است همچنين جهت برقراري ارتباط و بررسي شاخص هاي ميان كاربري زمين و شهر هوشمند از مقايسه ماتريسي شاخص ها استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل شــاخص‌هاي شهر هوشمند در منطقه 12 كلانشهر تهران از ماتريس زوجي و ArcGIS استفاده شده است. در نهايت نيز با ارائه نقشه كاربري زمين و ارائه سياست هاي اجرايي پيشنهادات پژوهشگر در راستاي هوشمند سازي منطقه 12 ارائه گرديده است.

208706

دانشگاه علم و صنعت ايران

احمد خليلي

مهندسي شهرسازي

مصطفي بهزادفر