بهره برداري از بنادر سبز در راستاي توسعه پايدار (نمونه موردي: جزيره كيش)

كارشناسي ارشد

امروزه بنادر نقش مهمي در حمل و نقل محموله ها دارند كه باعث روند افزاينده استفاده از بنادر در خيلي از كشورها شده و معضلات اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي را در پي داشته و باعث آلودگي هاي وسيع و گوناگوني در شهرهاي بزرگ شده است. مفهوم پايداري كه يكي از جنبه هاي جدانشدني تمام سامانه هاي زيست محيطي است به كمك اين معضلات آمده است. هدف اصلي پژوهش حاضر، شناسايي و ارزيابي شاخص هاي توسعه پايدار و بهره برداري از بنادر سبز در بندر كيش است. ابعاد، مولفه ها و شاخصهاي پايداري مربوط به توسعه بندر شناسايي و سپس با اعمال آن در برنامه توسعه بندر كيش ميزان كاربرد آن ارزيابي و عوامل موجود در بهره برداري از بنادر سبز در راستاي توسعه پايدار براساس مقالات شناسايي شده است كه در اين مطالعه به بررسي و اهميت 7 معيار اصلي و مهمتر از ديدگاه خبرگان پرداخته شده است و 18 زير معيار به عنوان جهت دهي طرح و بهره برداري در آينده مورد استفاده قرار گرفته است. مهمترين معيار كيفيت زيستگاه و سرسبزي با وزن شاخص 0.162 و دومين معيار با اختلاف ناچيز شاخص استفاده از انرژي و منابع با وزن شاخص 0.155 و كمترين معيار از نظر اميت با وزن 0.112 شاخص مشاركت اجتماعي است.

207917

دانشگاه علم و صنعت ايران

عمران مهندسي سواحل، بنادر و سازه هاي دريايي

دكتر سيد مصطفي سيادت موسوي