بررسي اثرات ضد التهابي باكلوفن روي كوليت القا شده توسط استيك اسيد در موش صحرايي

رشت

هدف: بيماري التهابي روده يك بيماري گوارشي التهابي مزمن بوده كه گزينه هاي درماني موجود براي آن اثربخشي كمي داشته و منجر به عوارض جانبي قابل توجهي مي شوند. بنابراين چالش در جهت كاهش مشكلات ناشي از اين بيماري همچنان باقي است. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثرات ضد التهابي باكلوفن روي كوليت اولسراتيو القا شده توسط استيك اسيد در موش صحرايي بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه، القاي كوليت با تجويز داخل كولوني 2 ميلي ليتر محلول استيك اسيد 3% انجام شد. موش هاي صحرايي به صورت تصادفي به 6 گروه شامل: گروه نرمال، گروه كنترل كوليت، گروه هاي تحت درمان با باكلوفن (5، 5/7 و 10 ميلي گرم بر كيلو گرم، داخل صفاقي) و گروه تحت درمان دگزامتازون (1 ميلي گرم بر كيلوگرم، داخل صفاقي) تقسيم شدند. بر اساس ارزيابي هاي ماكروسكوپيك در كنار بررسي هاي بافت شناسي و بيوشيميايي (ميلوپراكسيداز و سايتوكين هاي پيش التهابي)، اثربخشي باكلوفن بررسي شد. نتايج: باكلوفن (5/7 و 10 ميلي گرم بر كيلو گرم) و دگزامتازون به صورت قابل توجهي آسيب كولوني ماكروسكوپيك و ميكروسكوپيك القاء شده توسط استيك اسيد در موش صحرايي را در مقايسه با گروه كنترل كوليت كاهش دادند. اين نتايج با كاهش سطح فعاليت ميلو پراكسيداز و غلظت هاي كولوني اينترلوكين 6، اينترلوكين 1 بتا و تومور نكروز فاكتور آلفا در بافت ملتهب كولون تاييد شدند. بحث و نتيجه گيري: يافته هاي ما اثبات كرد كه باكلوفن داراي اثرات مطلوبي روي كوليت تجربي است كه ممكن است اين امر ناشي از فعاليت هاي ضد التهابي دارو باشد. بنا براين، باكلوفن ميتواند به عنوان يك گزينه ي بالقوه جهت درمان بيماري التهابي روده شمرده شود.

207758

علوم پزشكي گيلان