طراحي مجتمع مسكوني پايدار با رويكرد اكولوژيك

كارشناسي ارشد

امروزه با گسترش شهرنشيني و افزايش زمان سپري شده توسط افراد در محيط هاي بسته و مصنوع و دور بودن از محيط طبيعي و فضاي سبز، توجه به اكولوژي در معماري از اهميت ويژه اي برخوردار شده است. طراحان در طراحي فضاهاي معماري به خصوص در چند سال اخير شعي داشته اند تا به نحوي سبزينگي را وارد فضاي معماري بكنند. مسكن اكولوژي تنها به معني مسكن سبز نيست، بلكه نياز به تعريف همه جانبه از مفهوم اكولوژي دارد و تاثيرات آن بر محيط و كاربرد آن در طراحي بايد بررسي گردد. اين پژوهش، با هدف طراحي مسكن پايدار با تأكيد بر رويكرد اكولوژي انجام گرفته است. براي رسيدن به اين هدف، از مطالعه كتابخانه‌اي با استفاده روش توصيفي و سپس در مرحله بعد از روش تحليلي استفاده گرديد. در ابتدا به تعاريف مرتبط با موضوع به‌صورت دقيق پرداخته شده و شاخص هاي طراحي مسكن اكولوژيك به دست آمده و سپس اصول و مباني مرتبط پايه‌گذاري و اساس طراحي شكل گرفت، همچنين با بررسي نمونه هاي موردي موفق موجود در ايران و جهان سعي در اناليز و پيدا كردن همان شاخص ها در طراحي ها شد، و در ادامه با طراحي پرسشنامه و نرم‌افزار spss براي ادامه تحليل و طراحي استفاده گرديد. ارتقا اكولوژي محله با افزايش سبزينگي واحدهاي همسايگي ساختمان¬هاي مسكوني و اولويت¬بندي شاخص¬هاي مسكن اكولوژي در محيط مسكوني و در نهايت ارائه راهكارهايي براي ارتقا مسكن اكولوژيك از اهداف اصلي اين پژوهش مي‌باشد. لذا متناسب با اين اهداف و موضوع، رويكرد اكولوژي كه به دنبال يك مجتمع سازگار با محيط مي‌باشد انتخاب گرديده، زيرا به نظر مي‌رسد، براي رسيدن به جوابي مناسب در شرايط مسكوني امروز كه خالي از هرگونه سبزينگي مي¬باشد (به خصوص در شهر تهران) اين گونه مطالعات معماري در اين مرز و بوم لازم است.

207402

دانشگاه علم و صنعت ايران

سعيد نوروزيان ملكي

مهندسي معماري گرايش مسكن

سيد عباس يزدانفر