هماهنگي بهينه حفاظت اضافه جريان براي ريزشبكه ها با استفاده از الگوريتم ژنتيك

كارشناسي ارشد

در نظر گرفتن تمام توپولوژي هاي ممكن ريزشبكه هنگام طراحي يك طرح حفاظتي براي سيستم هاي توزيع با توليد پراكنده (DG) ضروري است. در اين پايان نامه، مسئله ي هماهنگي حفاظت براي تعيين تنظيمات بهينه رله با توجه به قيدهاي هماهنگي مربوط به قطعي هاي هريك ازالمان هاي مختلف ممكن در ريزشبكه ها براي منحني مشخصه¬هاي كاهشي عادي، خيلي كاهشي و كاهشي شديد فرمول بندي و حل شده است. وجود و عدم وجود قابليت ارتباط مخابراتي به عنوان عاملي تعيين كننده در زمان عملكرد رله ها و همچنين قابليت اطمينان نيز، در دو رويكرد مجزا بررسي شده است. در ادامه تابع هدفي در ارتباط با كمينه سازي زمان عملكرد رله هاي اصلي در كنار رله هاي پشتيبان مورد بررسي قرار گرفته و نهايتاً رويكرد مدنظر بر روي يك سيستم توزيع 14باسه ي IEEE اصلاح شده و مجهز به واحدهاي توليد پراكنده آزمايش شده است. مدل سازي شبكه در نرم افزار DIgSILENT انجام شده و براي بخش مرتبط با بهينه سازي مسئله ي هماهنگي در نرم افزار MATLAB از دو الگوريتم ژنتيك و بهينه سازي ازدحام ذرات كه هر كدام با برنامه نويسي خطي تركيب شده اند، استفاده شده است.

207368

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي برق - سيستم هاي قدرت

دكتر صادق جمالي