بررسي اثرات كوبالامين بر بلوغ آزمايشگاهي تخمك، لقاح آزمايشگاهي و تكامل جنين در موش NMRI

دانشگاه علوم زشكي كردستان

فيزيولوژي پزشكي

مقدمه: ناباروري يكي از مشكلات زوج ها در دنيا مي باشد، به تازگي براي درمان اين بيماران روش هاي كمك باروري ابداع شده است كه IVF يكي از اين روش ها مي باشد. در اين روش تخمك و اسپرم جداگانه از بدن مادر و پدر جدا شده و در محيط كشت آزمايشگاهي لقاح داده مي شوند. به منظور بهبود اين محيط هاي كشت مواد و ويتامين هاي گوناگوني به اين محيط ها افزوده مي شود كه يكي از اين مواد ويتامين كوبالامين يا B12 است كه به منظور بهبود كيفيت جنين به محيط كشت افزوده مي شود. مواد و روش ها: در اين مطالعه از 70 سر موش ماده و 20 سر موش نر با سن 6 تا 8 هفته و وزن 25 تا 30 گرم استفاده شد. ابتدا به موش هاي ماده دو هورمون PMSG و hCG با فاصله 48 ساعت تزريق سپس صبح روز بعد از آخرين تزريق، موش هاي ماده كشته شدند، تخمك هاي آن ها جدا شد و با اسپرم هاي جدا شده از موش هاي نر در محيط هاي كشت حاوي 3 دوز 100 ، 200 ، 300 و 500 پيكومولار از كوبالامين لقاح داده شدند. ميزان لقاح تخمك ها و تكامل جنين ها بررسي شد . يافته ها: بخش اول مطالعه: درگروه هاي تيمار شده با 100 پيكومولار )% 43,33 ) P<0.001) ( و 200 پيكومولار ) 79,33 )% P<0.0001) ) كوبالامين در مقايسه با گروه شاهد تخمك MII بيشتري داشتند. درمان با 100 پيكومولاركوبالامين به طور قابل توجهي بلوغ تخمك را در مقايسه با گروه كوبالامين 200 پيكومولار كاهش داد P<0.0001) .) اگرچه گروه هاي كوبالامين 300 پيكومولار ) 24 %( و 500 پيكومولار) 19,33 %( تعداد تخمك هاي بالغ كمتري نسبت به گروه كنترل ) 28 %( داشتند، اما اين يافته ها از نظر آماري معني دار نبود. بخش دوم مطالعه: ميزان موفقيت IVF با رسيدن به مرحله دو سلولي مشخص شد. ميزان تكامل جنين تا مرحله بلاستوسيست در گروه 200 پيكومولار بيشتر از ساير گروه ها بود. همچنين گروه 200 پيكومولار كوبالامين داراي كمترين جنين دو سلولي و جنين دژنره بود. گروه تيمار شده با 500 پيكومولار كوبالامين داراي جنين هاي دو سلولي بلاك شده و جنين هاي تحيل رفته قابل توجهي در مقايسه با ساير گروه ها بود. ك بخش سوم مطالعه: درمان با 200 پيكومولار كوبالامين در مراحل اوليه جنيني موجب افزايش تعداد بلاستوسيست ها ) 70 %( در مقايسه با گروه كنترل شد. ( 39,5 %(.تعداد بلاستوسيست ها در گروه تيمار با 200 پيكومولار كوبالامين) 70 %( در مقايسه با گروه تيمار با 100 پيكومولار كوبالامين ) 52 %(داراي افزايش معنادار بود. درصد 2 سلولي بلوك شده ) 46,5 ٪ در مقابل 14,5 ٪( و جنينهاي تحليل رفته ) 25 %( در مقابل ( 8 %( به طور قابل توجهي در گروه تيمار با 300 پيكومولار كوبالامين در مقايسه با گروه كنترل بالاتر بودند نتيجه گيري: نتايج پژوهش نشان مي دهد كه مكمل 200 پيكومولاركوبالامين در محيط IVM باعث بلوغ هسته اي تخمك ها ، ميزان موفقيت IVF )لقاح موفق، رشد جنين و سرعت بالاي رسيدن تا مرحله بلاستوسيست( و رشد جنين در موش ها شده است. با اين حال، غلظت بيشتر كوبالامين ) 300 و 500 پيكومولار(در IVM بر بلوغ تخمك ، IVF و رشد جنين تأثير منفي مي گذارد. بنابراين ، يافته هاي ما نشان مي دهد كه غلظت 200 پيكومولار كوبالامين ممكن است سيستم توليد آزمايشگاهي جنين موش را بهبود بخشد. كلمات كليدي: كوبالامين؛ لقاح آزمايشگاهي؛ بلوغ آزمايشگاهي

207295

دانشگاه علوم زشكي كردستان

فيزيولوژي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

مسعود علاسوند، فردين فتحي