امكان سنجي جايگزيني روش قالب گيري ماسه اي معمولي با قالب گيري تحت خلا در فرايند ريخته گري قطعه چدني

كارشناسي

سير تكاملي روش¬هاي قالب¬گيري در صنايع فولادي از قالب¬گيري ماسه¬تر به قالب¬گيري ماسه سيليسي ارتقا پيدا كرده است. اكنون مي¬توان گفت كه اكثر كارخانه¬¬هاي بزرگ از اين روش قالب¬گيري استفاده مي-كنند. اما مشكلاتي كه اين روش قالب¬گيري به¬ وجود آورده است، صنعت¬گران را به سمت پيدا كردن روشي جايگزين براي آن ترغيب كرده است. در اين ميان بسياري روش قالب¬گيري تحت خلا را نسل سوم قالب¬گيري ماسه¬اي مي¬دانند. در اين پژوهش سعي مي¬شود تاثير اين روش قالب¬گيري در دقت ابعادي، صافي سطح، ماسه شويي كمتر و... بررسي شود. ضرورت اجراي اين روش قالب¬گيري، در رفع مخاطرات زيست محيطي ناشي از دفع ماسه ريخته¬گري است. در اين پژوهش سعي شد مقدمات قالب¬گيري و ريخته¬گري را كه پيشتر با استفاده از روش قالب¬گيري ماسه چسب توليد مي¬شد فراهم كرد و سپس به مقايسه مفهومي خواص قطعه اين دو روش پرداخته شود. تاثير مثبت اين روش روي كيفيت سطح قطعات با يافتن مقدار بهينه پارامترهايي نظير اندازه دانه¬بندي ماسه ريخته¬گري (عدد اندازه دانه 100AFS)¬¬¬، ضخامت فيلم پلاستيكي (بين 08/0 تا 1/0 ميلي¬متر)، فوق ذوب(پايين)، سطح خلا اعمالي (بين 250 تا 300 ميلي متر جيوه) و فركانس ويبراتور (بين 1400 تا 1800 دور بر دقيقه) نشان داده شده است. دقت و تلرانس ابعادي در اين روش نسبت به روش ماسه سيليسي بهبود مي¬يابد. دقت ابعادي در اين روش هشت برابر بهتر از روش¬هاي سنتي است. همچنين به دليل نوع قالب¬گيري در اين روش احتياجي به شيب مدل نيست. بازيابي آسان ماسه در اين روش نسبت به روش ماسه چسب باعث كاهش هزينه¬ها اعم از خريد، حمل و نقل ماسه، چسب و گاز مي¬شود. و همچنين سيستم بازيابي ساده¬تر صرفه¬جويي در مصرف انرژي را در بردارد.

207289

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي مواد و متالورژي

دكتر ابوطالبي