بررسي تخريب نوري داروهاي پرمصرف براي درمان كوئيد 19 از جمله هيدروكسي كلروكين سولفات با استفاده از نانوكامپوزيت هاي TiO2/β-Bi2O3

علوم و مهندسي محيط زيست گرايش آلودگيهاي محيط زيست

9/13/2021 12:00:00 AM

اخيراً استفاده از نانو ذرات براي تخريب تركيبات آلي گسترش يافته است به گونه اي كه امروزه شاهد استفاده روز افزون مواد نانوكامپوزيتي براي تخريب تركيبات آلي و آلاينده¬هاي نوظهور هستيم. با شيوع ويروس كرونا، استفاده از داروي هيدروكسي كلروكين افزايش يافت. اين تركيبات اثرات مضري بر محيط زيست دارند كه ايجاد باكتري¬هاي مقاوم به آنتي بيوتيك يكي از آن ها مي باشد. بنابراين تخريب و حذف آن ها از محيط زيست به-عنوان چالش مهمي محسوب مي شود. به¬طور كلي اكسيداسيون پيشرفته و فرآيندهاي فتوكاتاليستي با توجه به خصوصياتي همچون ثبات و پايداري بالا، قابليت بازيافت و سازگاري كه با محيط زيست دارند مورد توجه بسياري قرار گرفته¬اند. تيتانيوم دي¬اكسيد در دسته نانوذراتي قرار دارد كه به¬طور گسترده در فرآيندهاي فتوكاتاليستي استفاده مي شود، البته براي بهبود خواص و پاسخ نوري ممكن است با مواد مختلفي تركيب گردد. لذا در اين پژوهش با دوپ كردن β-Bi2O3 به TiO2 بهبود خواص فتوكاتاليستي آن از محلول هاي آبي صورت گرفت. به¬عبارتي اين پژوهش با هدف بررسي اثر تخريب نوري نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 برروي داروي هيدروكسي كلروكين و ساير داروهاي پرمصرف در زمينه بيماري كوويد19¬ تحت تابش مستقيم خورشيد و لامپ فرابنفش انجام شده است. به اين منظور ابتدا سنتز β-Bi2O3 صورت گرفت و سپس از روش هيدروترمال براي سنتز نانوكامپوزيت مورد نظر استفاده گرديد. در اين پژوهش ضمن بررسي قابليت بازيافت نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 و تخريب داروي مورد مطالعه در مقياس بزرگ، به اثراتي كه پارامترهاي pH، غلظت داروي هيدروكسي¬كلروكين¬، غلظت نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3، غلظت H2O2، زمان و دما بر تخريب داروي مورد نظر دارند نيز پرداخته شده است. همچنين از آناليزهاي XRD، XPS، UV-Vis، BET، AFM، SEM، TEM و FTIR به¬منظور شناسايي و ارزيابي خواص فيزيكي و شيميايي نانو ذرات β-Bi2O3 و TiO2 و نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 استفاده گرديد. نتايج آناليزهاي مورد نظر نشان داد كه نانوذرات ساخته شده ابعاد و مورفولوژي مناسبي دارند و داراي پراكنش يكنواخت و قابل قبولي بر سطح نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 هستند. هچنين خواص شيميايي و حضور گروه¬هاي عاملي مواد سنتز شده نيز مورد تأييد قرار گرفت. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 مي¬تواند به¬عنوان گزينه اي كارآمد در تخريب نوري داروي هيدروكسي كلروكين از محيط هاي آبي به شمار آيد. همچنين براساس نتايج آزمايشات بازيافت مشخص شد كه نانوكامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 داراي راندمان چشمگيري در تخريب دارويمورد مطالعه است، به گونه¬اي كه با شش دوره بازيافت داراي راندمان تخريب تا 53/78 درصد بود بنابراين مي¬توان نتيجه گرفت كه نانوكامپوزيت مورد نظر از لحاظ پايداري و قابليت استفاده مجدد در سطح بالايي قرار دارد. لذا با توجه به نتايج خوب نانو كامپوزيت TiO2/β-Bi2O3 در تخريب نوري مي توان بيان كرد كه اين نانوكامپوزيت در حذف ساير آلاينده هاي آلي نيز مي مي واند مورد استفاده قرار بگيرد.

207184

دانشگاه اردکان

بماني خرانق اكرم Bemani Akram