مدل سازي نظام مشاركت در سود با استفاده از روش عامل بنيان

كارشناسي ارشد

بدون شك دستمزد يكي از تاثيرگذارترين متغيرهاي اقتصادي در زندگي افراد و حتي ساير متغيرهاي كلان اقتصادي مي باشد كه مي تواند رفاه عمومي و شرايط اقتصادي جامعه را تغيير دهد. دستمزد در اكثر واحد هاي اقتصادي از طريق قانون حداقل دستمزد به افراد پرداخت مي شود. تحقيقات نشان داده كه اين نظام پرداختي نمي تواند عدالت اقتصادي را برقرار نمايند. بدين ترتيب محققان يك الگوي مشاركتي را كه در آن كارگران بتوانند به تناسب نقش خود سهمي از سود توليد داشته باشند، پيشنهاد مي كنند. لذا در اين پژوهش تلاش شده تا يك نظام مشاركتي در سود به وسيله رويكرد عامل بنيان مدل سازي گردد، به گونه اي كه در آن دو عامل كارگر و كارفرما تعامل مي كنند. براي اين كار پارامترهايي از جمله تاثير آموزش، تغيير تعداد عامل ها و محصولات، برقراري يك مذاكره موفق و برخي از فاكتورهاي عمكلردي در روند سودسازي بررسي گرديد. سيستم به منظور مدل سازي با تعداد 60 عامل در نظر گرفته شده كه اين عامل ها ابتدا با شركت در 10000 حالت مختلف، قوانين مشاركتي خود را بهينه كرده و سپس در 2000 حالت گوناگون با يكديگر به تعامل مي پردازند تا نتايج حاصل از شبيه سازي نظام مشاركتي بدست آيد. تفسير اين نتايج نشان داد كه يك سيستم مشاركتي با عوامل آموزش ديده مي تواند ثبات بيشتري را در روند سود سازي فراهم نمايد. تغيير در تعداد عوامل، تاثير مثبتي بر روند سودسازي داشت اما با اضافه شدن تنوع بيشتر محصولات، اين روند معكوس گرديد. همچنين دريافتيم كه مذاكرات موفق مي تواند روند سود سازي را بهبود بخشد اما پيروز شدن يك طرف عامل ها به نفع سيستم نخواهد بود. در رابطه با فاكتور هاي عملكردي به اين نتيجه رسيديم كه هرچه به تعداد فاكتورهاي عملكردي عامل ها اضافه شود، عامل ها در پيش بيني هاي خود دچار خطا شده و سيستم از بهينگي خود دور مي شود. در نهايت مدل ساخته شده به وسيله روش شبكه هاي عصبي مصنوعي و الگوريتم ژنتيك اعتبارسنجي گرديد و نشان داد كه بيش از 90 درصد با مدل ساخته شده به وسيله رويكرد عامل محور مطابقت دارد.

206931

دانشگاه علم و صنعت ايران

علي بنيادي نائيني

برنامه ريزي سيستم هاي اقتصادي

عطاءالله رفيعي آتاني